Okładziny ścienne - wykańczanie ścian działowych

Płytki ceramiczne – są bezkonkurencyjnym materiałem wykończeniowym w pomieszczeniach mokrych, zwłaszcza kuchniach i łazienkach. Po prostu glazury, terakoty, gresy są wręcz niezastąpione w miejscach narażonych na częsty kontakt z wodą i w pomieszczeniach o dużej wilgotności powietrza. W dodatku łatwo się je czyści, a więc zajmują w domach coraz większe powierzchnie.

Należy pamiętać, że na ściany można stosować materiały dużo delikatniejsze niż na podłogi. Nie muszą być bardzo twarde ani odporne na ścieranie. Na charakter wnętrza mają wpływ nie tylko kolor, rozmiar płytek czy jej faktura. Ważny jest także sposób wykończenia powierzchni. Matowe płytki wyglądają naturalnie, często imitują surowy beton, kamienie, cegły, drewno, skórę, metal, filc, tkaninę. Czasem są powleczone skórą, metalem, materiałem roślinnym, np. fragmentami skorup orzecha kokosowego itp.

Ściany wyłożone płytami ceramicznymi nie muszą kojarzyć się z łazienką. Wystarczy trochę inwencji np. zwiększenie wymiarów płyt, odpowiednie oświetlenie, czy zamocowanie dające wrażenie trójwymiarowości, aby szare i smutne wnętrze nabrało kolorów (fot. Ceramika Paradyż)	Ściany ceglane (klinkierowe) tworzą bardzo wyraziste płaszczyzny dlatego najczęściej wymagają wyposażenia (dodatków) w intensywnych, ale jednobarwnych kolorach (fot. DEMASTUDIO)

Z kolei błyszczące odbijają światło i rozjaśniają wnętrza. Eleganckie dekory z ceramiki nierzadko kosztujące tyle co obraz, urozmaicają ściany podobnie jak płytki wykonywane ręcznie. Dobrym pomysłem jest stosowanie tego samego materiału do wykończenia podłóg i ścian. Do tego celu nadaje się najlepiej gres matowy, polerowany albo szkliwiony.

Płytki kamienne – są najstarszym i najtrwalszym materiałem wykończeniowym. Do niedawna stosowano je, chcąc uzyskać elegancki klasyczny charakter wnętrza lub tzw. styl śródziemnomorski. Obecnie dzięki dostępności materiałów ze wszystkich stron świata można uzyskać bardzo nowoczesne i różnorodne wnętrza.

Najpopularniejszymi kamieniami do okładania ścian są: trawertyny (o dużej porowatości), wapienie, piaskowce (zwykle o jednolitym ciepłym kolorze), marmury (o barwach od białej przez żółte, różowe, zielone, aż do czarnej), łupki, bazalty, granity (o naturalnych odcieniach szarości i surowym wyglądzie).

Zaletą naturalnych kamieni jest to, że mogą być cięte w płyty o dowolnych formatach i grubościach. Wadą – wysoka cena. Jednak dostępne są również płytki gresowe wykończone cienką warstwą kamienia.

Dzięki temu możliwe jest zachowanie piękna naturalnego materiału przy rozsądniej cenie. Powierzchnia płyt kamiennych może być wykończona w różny sposób: przez szlifowanie, polerowanie, antykowanie (postarzanie), młotkowanie czy satynowanie (lekki połysk bez efektu lustra).

Ściany wykładane kamieniem mogą mieć różny charakter w zależności od użytego materiału. Zastosowanie nieobrobionych kamieni polnych będzie się kojarzyło z domkiem myśliwskim lub wiejską chatą, lśniących marmurowych lub granitowych płyt – z pałacem, a przypominające łupek – z nowoczesnym wnętrzem. (fot. CNMP)

Płyty szklane – są stosunkowo nowym materiałem okładzinowym używanym w budownictwie jednorodzinnym. Zwykle stosowane są tafle barwionego szkła o grubości około 6 mm i różnych formatach. Oczywiście szkło może być przezroczyste lub matowe, przykręcane śrubami, umieszczane w ramach lub przyklejane. Poza tym stosowane są różnego rodzaju mozaiki zarówno szklane, jak i ceramiczne, kamienne, metalowe. Dostępne są też odmiany z zatopionymi w szkle płatkami białego lub czerwonego złota.

Boazerie – stosowane są od stuleci, ale ich popularność już raczej przeminęła. Współczesne boazerie to już nie lakierowane deski, ale najczęściej płyty wykończone fornirami z egzotycznych gatunków drewna tworzącymi barwne wzory. Zaletą tego rodzaju materiału jest możliwość tworzenia wielkoformatowych wzorów oraz wykańczanie powierzchni łukowych.

Tadeusz Lipski