Odkurzacz centralny - sposób na kurz

(fot. Comfort System)

Na każdej kondygnacji montuje się jedno lub dwa takie gniazda. Wsunięcie do niego końcówki giętkiego węża ssawnego uruchamia cały system.

Jednostki centralne – przypominają podłużny, walcowaty, nie za wielki kosz na śmieci. Podobnie jak tradycyjne odkurzacze, wytwarzają podciśnienie w całej instalacji.

W odróżnieniu jednak od nich oczyszczone zassane powietrze wydmuchują na zewnątrz domu. Mieszczą w sobie silnik z wentylatorem, zbiornik na kurz (o pojemności od 15 do 30 litrów, dlatego wystarczy go opróżniać 4–5 razy w roku) i filtr. Jednostki centralne mogą mieć różną konstrukcję, wielkość i moc. Różnią się też metodą filtracji powietrza, okresem gwarancji, a w konsekwencji – także ceną.

Kompaktowe zwarte. Najpopularniejsze. Wszystkie elementy mają umieszczone w jednej obudowie. Są skuteczne, ale trudny jest w nich dostęp do filtra (separatora). Wymagają dodatkowego filtra włosów, który może być jednorazowy papierowy lub piankowy z gąbki: ten pierwszy trzeba wymieniać, ten drugi z kolei – czyścić.

Mogą być także wyposażone w zewnętrzne filtry włosów. Takie odkurzacze są droższe, ale polecane do domów, w których są zwierzęta. W odkurzaczach kompaktowych stosuje się różne sposoby filtracji zanieczyszczeń – od worków papierowych jednorazowego użytku (znanych z odkurzaczy przenośnych), przez worki odwrócone do separatorów cyklonicznych.

Modułowe typu split. W odkurzaczach centralnych o konstrukcji Split, separator zanieczyszczeń i silnik umieszczono w osobnych obudowach. Uzyskano w ten sposób prawie dwa razy więcej miejsca do wykorzystania na filtracje powietrza wydmuchiwanego z odkurzacza. Dzięki czemu odkurzacze typu Split posiadają dużo większy separator cykloniczny, z mechanicznie oddzielonymi strumieniami powietrza brudnego od czystego.

Separator odkurzaczy Split, jako jedyny, wyposażony jest w dodatkowy filtr włosów. Wszystkie te udogodnienia przekładają się na wygodę użytkowania odkurzacza, z którego wystarczy raz na kilka miesięcy wyrzucić kurz zebrany w zbiorniku na śmieci, a dostęp do filtra włosów jest wręcz dziecinnie prosty.

Odkurzacz typu Split jest szczególnie doceniany przez osoby, które w swoich domach posiadają wykładziny podłogowe albo hodują zwierzęta domowe.

Gniazdo ssące (fot. Husky)

Rury ssące. Są to przewody o średnicy ok. 55 mm z tworzywa sztucznego, które prowadzi się od jednostki centralnej do gniazd. Łączy się je specjalnym klejem lub na wcisk. Przewody można poprowadzić prostoliniowo albo po bardzo łagodnym łuku, pamiętając, że każda zmiana kierunku to dodatkowy opór, zmniejsza siłę ssania. W miejscach, w których taka zmiana jest konieczna, stosuje się łuki 30° i 40°.

Jedynym wyjątkiem od tej zasady są odcinki rur tuż za gniazdem ssącym, gdzie stosuje się kolanka lub trójniki 90°. Zapobiega to wciąganiu do systemu dużych przedmiotów: tuż za gniazdem ssącym zatrzymają się kredki, klocki czy ogryzek wrzucony przez dziecko.

Gniazda ssące. Przypominają włączniki instalacji elektrycznej. Ich liczbę i rozmieszczenie planuje się tak, by po podłączeniu do nich węża (o długości od 7 do 9 metrów) można było dotrzeć do każdego miejsca w domu. Powinny być zlokalizowane w jego centralnym punkcie, np. w korytarzu lub przedpokojach – tam, gdzie nie planuje się ustawienia mebli lub innego sprzętu, najlepiej przy drzwiach, tuż nad podłogą.

Zwykle na kondygnację wystarczy jedno-dwa gniazda ssące, bo wężem standardowej długości można posprzątać ok. 60-80 m2. powierzchni. Jedno gniazdo ssące warto zamontować w garażu, by umożliwić sprzątanie samochodu. Dobrze jest je umieścić blisko wyjazdu, by można było sięgnąć do wnętrza auta stojącego na podjeździe.

Uwaga! Im mniej gniazd, tym system jest wydajniejszy i tańszy.

Gniazda wylotowe, czyli wyrzutnia powietrza. Najczęściej wystarczy jedna. To przez nią przefiltrowane powietrze wydostaje się na zewnątrz budynku. Umieszcza się ją na tylnej lub bocznej ścianie domu, w miejscu mało widocznym, najlepiej nie wyżej niż 40 cm nad poziomem terenu. Im jest ona wyżej zlokalizowana, tym bardziej słyszalny jest hałas związany z działaniem odkurzacza.

Akcesoria. Odkurzaczem centralnym można skutecznie oczyścić nie tylko dywan czy firanki, ale także klawiaturę komputera, żaluzje, grzejniki lub meble. Służą do tego szczotki o różnym kształcie i długości włosia, ssawki, turboszczotki (z elementem obrotowym, na który nawijają się nici i włosy). Niektórzy producenci oferują nawet specjalne zgrzebła z tworzywa do długiej i krótkiej sierści.

Separator wody i popiołu (fot. Scanpol)	Wymienialna końcówka pomaga odkurzyć trudno dostępne miejsca (fot. Beam)

Jest w czym wybierać:

• separator wody i popiołu – pomocny przy czyszczeniu kominka oraz praniu dywanów i myciu okien;
  
• wąż z regulatorem w rękojeści – umożliwia regulację siły ssącej odkurzacza;
  
• wąż chowany do instalacji – nie wymaga przenoszenia z piętra na piętro; niestety jest droższy o 20% od tradycyjnego;
  
• rura teleskopowa z regulacją długości – dzięki teleskopowemu podłączeniu rury można schować jedną w drugą albo wysunąć na całą długość;
• automatyczna szufelka – zamykany otwór, który po naciśnięciu odpowiedniej dźwigni wsysa bezpośrednio do instalacji drobne śmieci (piasek, okruszki) zmiecione tradycyjną szczotką do zamiatania. Montuje się ją tuż nad podłogą – w kuchni lub holu.