Stropy drewniane - zalety i wady

Tradycyjny strop z widocznymi belkami stropowymi, zwany „stropem nagim” (fot. Ciepło, Światło i Styl)

Częściej jednak stosuje się cieńsze elementy, za to zdecydowanie gęściej rozstawione (40 lub 60 cm), a od spodu maskuje je płytami gipsowo-kartonowymi. Takie stropy drewniane bywają nazywane „deskowymi” lub „żebrowymi”, są one bardzo popularne w domach szkieletowych.

W domach murowanych stropy drewniane stosuje się rzadko – zwykle jako strop nad ostatnią kondygnacją mieszkalną (wówczas funkcję belek stropowych może pełnić także dolny pas wiązarów dachowych). Niechęć do tych stropów wynika przede wszystkim z trudności ich skutecznego wyciszenia.

Wykonanie stropu drewnianego o dobrej izolacyjności akustycznej jest wprawdzie możliwe, ale ich konstrukcja jest wówczas skomplikowana, wymaga dbałości o szczegóły i niewielu wykonawców potrafi je zrobić właściwie.

Zalety:

• lekkość (a zatem także mniejsze obciążenia elementów nośnych budynku);
• szybkość montażu;
• wyeliminowanie prac mokrych, dzięki czemu stropy takie można wykonywać także zimą;
• bardzo dobra izolacyjność termiczna, jeśli przestrzeń pomiędzy belkami są wypełnione materiałem ciepłochronnym.

• słaba zdolność do tłumienia dźwięków;
• podatność na korozję biologiczną;
• palność;
• skrzypienie wskutek niefachowego wykonania.

Strop drewniany z dodatkową izolacją akustyczną – podłogą pływającą i sufitem podwieszanym

Jarosław Antkiewicz