Kryteria wyboru kąta nachylenia dachu

(fot. Röben)

Najczęściej w domach jednorodzinnych kąt nachylenia połaci dachu wynosi 30°–45°. To rozsądny wybór w polskich warunkach klimatycznych – woda deszczowa jest szybko odprowadzana i na dachu nie zalega gruba warstwa śniegu, a trzeba pamiętać, że może ona stanowić znaczne obciążenie dla konstrukcji, ponadto taki topniejący powoli śnieg jest bezlitosnym sprawdzianem szczelności dachu.

Generalnie im spadek dachu jest większy, tym nieco łagodniejsze są wymagania względem szczelności pokrycia. Jednak wykonywanie dachów o bardzo dużym, przekraczającym 60°, spadku nie jest uzasadnione, ponieważ:

– pojawiają się problemy z mocowaniem elementów pokrycia, np. wszystkie dachówki trzeba dodatkowo mocować spinkami, podczas gdy przy mniejszych spadkach mocowanie nie jest potrzebne, ewentualnie wystarcza mocowanie co piątej lub co ósmej;

– po zawietrznej stronie dachu powstaje znaczne podciśnienie (ssanie) i elementy pokrycia są bardziej narażone na zerwanie;

– pokrycia z papy znacznie się nagrzewają a warstwa bitumiczna może spływać ku dołowi, ponadto papa nie jest zbyt estetyczna, a na dachu o dużym spadku zostaje wyeksponowana. Typowe kąty nachylenia dachu dla poszczególnych materiałów podano w tabeli.

Oczywiście wiele materiałów pozwala na stosowanie w szerszym zakresie i przede wszystkim trzeba kierować się zaleceniami producenta. Są one podawane dla konkretnych warunków mających wpływ na szczelność dachu – np. wielkości zakładu pomiędzy arkuszami blachy czy stopnia szczelności podłoża.

Podłoże

Jarosław Antkiewicz