Ogrzewanie schodów, tarasów i podjazdów

Montaż ogrzewania przeciwoblodzeniowego najlepiej wykonać równolegle z robotami budowlanymi (fot. Devi)

Używa się do tego specjalnych elektrycznych kabli grzejnych. Ich długość dobiera się zależnie od powierzchni i mocy grzewczej, jaką należy zapewnić, aby system przeciwoblodzeniowy spełniał swoje zadanie.

Kable grzejne można układać na dwa sposoby: bezpośrednio na powierzchni, mocując je do podłoża za pomocą siatki lub specjalnej taśmy, która zapewni utrzymanie jednakowych odstępów między przewodami oraz w wykonanych uprzednio rowkach.

Po ułożeniu przewodów zalewa się je warstwą betonu grubości 3-5 cm. Schody można wykończyć później płytkami ceramicznymi. Trzeba pamiętać, że klej do płytek powinien być przystosowany do ogrzewanych posadzek. Podobnym warunkom powinien odpowiadać materiał do spoinowania okładziny.

Ogrzewanie podjazdów

Do ogrzewania można używać kabli - takich samych, jak do ogrzewania schodów - lub maty grzejne. Maty produkowane są w gotowych zestawach przygotowanych do bezpośredniego ułożenia. Ponieważ przewód grzejny jest fabrycznie przymocowany do siatki, nie ma problemu z układaniem kabli w równych odstępach od siebie ani z przymocowywaniem ich do podłoża.

Ogrzewanie podjazdów (fot. Luxbud)

W sprzedaży są maty grzejne jedno- i dwustronnie zasilane. Długość maty, zależy od tego, czy ma być ogrzewany cały podjazd, czy też tylko miejsca, z którymi stykać się będą opony samochodu. W zjazdach do garaży to drugie rozwiązanie jest w zupełności wystarczające.

Do jego wykonania można użyć dwóch mat - każda o długości zjazdu lub jednej - dwa razy dłuższej niż zjazd, którą można rozciąć (nie przecinając samego kabla) i ułożyć tak, jak pokazano na rysunku.

Bardzo ważnym elementem pracy całego systemu przeciwoblodzeniowego jest automatyka sterująca, na którą składają się regulator oraz czujniki.

Najskuteczniejszy i najbardziej ekonomiczny (choć najdroższy) jest regulator z czujnikiem temperatury i wilgotności. Włącza on ogrzewanie tylko wtedy, gdy zaistnieją warunki sprzyjające oblodzeniu, a więc gdy jest wilgotno i mroźno. Czujnik ten instaluje się w nawierzchni, w miejscu, gdzie możliwe jest najdłuższe utrzymywanie się wilgoci i oblodzenia.

Z kolei regulator z czujnikiem temperatury zewnętrznej jest tańszy, ale włącza ogrzewanie zawsze wtedy, gdy temperatura spada poniżej zaprogramowanej przez użytkownika temperatury (np. 0°C).