Remont instalacji kanalizacyjnej i wodociągowej

Do zamontowania instalacji kanalizacyjnej potrzebne będą rury z PVC o średnicy 110 mm na piony i podejścia do sedesu oraz rury 50 mm na pozostałą część instalacji. Pracę rozpoczynamy od zmontowania pionów – wstawiamy trójniki (ewentualnie czwórniki) w miejscach odgałęzień do urządzeń doprowadzających ścieki. Trójniki, o średnicy dostosowanej do wielkości rury przyłączeniowej, należy montować możliwie nisko przy podłodze.

Piony powinny być wyprowadzone ponad dach i zakończone wywiewkami. Można co prawda umieszczać na nich zawory napowietrzające, ale przynajmniej jeden powinien być jednak zaopatrzony w nawiewnik dachowy. Wstępne ustalenie przebiegu rur będzie łatwiejsze po wyjęciu uszczelek – rury i kształtki wygodniej wtedy składać i demontować. Ciąg rur musi mieć spadek w kierunku pionu – przynajmniej 3% – i należy unikać ostrych załamań instalacji pod kątem prostym. W miejscach, gdzie konieczna jest zmiana kierunku o 90°, lepiej zamiast jednego kolana o takim kącie załamania zamontować dwa o kątach 45°. Gdy ustalimy już przebieg instalacji, wkładamy uszczelki, a końce łączonych elementów smarujemy płynem poślizgowym (np. płynem do mycia naczyń).

Bosy koniec rury powinien wejść w kielich na pełną głębokość, warto więc zaznaczyć na zewnątrz długość jego osadzenia. Rury kanalizacyjne muszą być przymocowane do sztywnego podłoża (np. do ściany) za pomocą plastikowych obejm rozmieszczonych na odcinkach poziomych co ok. 1 m i zamontowanych w pobliżu kielichów. Obejma mocująca musi się również znaleźć w miejscu, gdzie będzie podłączony syfon przyboru sanitarnego.

Instalację wodociągową najłatwiej będzie wykonać z rur warstwowych PEX-Al-PE, łączonych zaciskowo. Rury te można dowolnie wyginać (promień gięcia może wynosić 5 średnic rury). Oprócz rur dostarczanych w kręgach potrzebne będą złączki zaciskowe, trójniki oraz przyłączeniowe kolana.

Przy doprowadzaniu wody do baterii naściennych pomocne będą też listwy mocujące, które utrzymują wymagany rozstaw końcówek przyłączeniowych. W razie potrzeby dokupimy też złączki redukcyjne lub rozdzielacz, jeśli zdecydujemy się na taki sposób prowadzenia instalacji. Średnica rur doprowadzających wodę do maksimum 3 baterii może mieć średnicę 16 mm, na piony i odgałęzienia zasilające więcej punków kupujemy rurę 20 mm. Rury najłatwiej poprowadzić po ścianie, wykorzystując do ich mocowania podwójne uchwyty montażowe, rozmieszczane co ok. 50 cm. Sam montaż rur jest bardzo prosty.

Jedyny problem może sprawiać równe ich ucięcie, jeśli nie dysponujemy odpowiednimi nożycami – podczas cięcia trzeba uważać, żeby nie odkształcić rury oraz by cięcie przebiegało prostopadle do osi rury. Warto też zaopatrzyć się w kalibrator, który nie tylko wyrówna końcówkę rury, ale również utworzy fazkę ułatwiającą połączenie ze złączką. Łączenie rur z trójnikami lub kolanami polega na: założeniu na rurę nakrętki mocującej, posmarowaniu uszczelki płynem poślizgowym, wciśnięciu jej w gniazdo na zaznaczoną głębokość. Po dokręceniu nakrętki złącze jest już gotowe.

Prowadząc rury w bruzdach nie zapomnijmy „ubrać” ich w peszle, które ochronią je i nie dopuszczą do zamurowania rury na sztywno. Zanim przystąpimy do zakrywania nowych traktów rurowych, trzeba obowiązkowo sprawdzić szczelność instalacji. Zatem wszystkie wyprowadzenia zaślepiamy korkami gwintowanymi i otwieramy dopływ wody. Jeśli dysponujemy własnym hydroforem, to dobrze jest zwiększyć ciśnienie w instalacji powyżej wartości eksploatacyjnej – jeżeli wszystko wytrzymało bez przecieków, to znaczy, że wykonaliśmy kawał dobrej roboty.