Ulubiony kiosk SZUKASZ FACHOWYCH PORAD? ZOBACZ MAJOWY NUMER Budujemy Dom Przejrzyj i zamów tutaj:
budowa i remont arrow Wokół domu arrow Tarasy i Balkony
SzukajSzukaj
Kontakt

Częste błędy w wykonywaniu tarasów

Częste błędy w wykonywaniu tarasów
Banalne błędy przy wykonywaniu tarasu sprawiają, że wymaga on remontu. Czasami nawet drobny błąd i nieszczelność otwiera drogę do penetracji wody i niszczenia tarasu.

Fundament tarasu na gruncie połączony z fundamentem domu

Fundament tarasu na gruncie powinien być oddylatowany (oddzielony) od fundamentu domu. Trzeba o tym pamiętać, bo zdarza się, że projekt nie uwzględnia sposobu wykonania tego elementu. Połączenie fundamentu tarasu oraz domu jest niekorzystne, bo wymusza przerwanie ciągłości izolacji termicznej fundamentu domu. Ponadto obciążenia tych dwóch części fundamentów są odmienne i sztywne połączenie może spowodować ich pękanie w wyniku nierównomiernego osiadania.

Wadliwa warstwa izolacji przeciwwodnej

Nieszczelność warstw chroniących przed wnikaniem wody i wilgoci, to chyba najczęściej popełniany błąd. Chodzi zarówno o wodę deszczową jak i tę przenikającą (podciąganą) z gruntu. Szczególnie, jeśli izolacja jest wykonywana nie z papy lecz z folii, to robotnicy mogą ją bardzo łatwo uszkodzić, choćby chodząc po niej. Poza tym ułożenie folii (lub papy) jedynie na zakład, bez sklejenia nie gwarantuje szczelności. Niestety nawet drobny błąd i nieszczelność otwiera drogę do penetracji wody i niszczenia tarasu.

Brak paroizolacji od strony pomieszczenia ogrzewanego

Paroizolacja chroni taras przed wnikaniem wilgoci od dołu z pomieszczenia ogrzewanego. Powinna być starannie ułożona – na zakład szerokości min. 10 cm i sklejana. Nieprzestrzeganie tego doprowadzi do zawilgocenia termoizolacji, która straci skuteczność, a wilgoć będzie wnikać do kolejnych warstw, gdzie zamarzając spowoduje ich uszkodzenie.

Zbyt słaba izolacja w trudnych warunkach gruntowych

Izolacja chroniąca przed wodą i wilgocią zawartą w gruncie musi być dostosowana do lokalnych warunków – wystarczająca na suchych piaskach, będzie zbyt słaba na gruntach gliniastych o wysokim poziomie wody. Odpowiedni dobór izolacji, to zadanie projektanta domu – jeśli projekt jest katalogowy, to tzw. adaptacja do warunków miejscowych.

Wybór materiałów uszczelniających jest duży, poza typową papą i folią niekiedy warto stosować także specjalne zaprawy izolacyjne (tzw. szlamy).

Czasem, gdy poziom wód gruntowych jest wysoki, zamiast typowego tarasu na gruncie lepszym rozwiązaniem będzie płyta oparta na fundamencie.

Złej jakości beton nie odporny na wnikanie wody

Beton narażony na działanie mrozu musi być przede wszystkim odporny na wnikanie wody – nienasiąkliwy, bez rys i pęknięć. Szczelność betonu zapewnia:
  • odpowiednie proporcje kruszywa o różnym uziarnieniu, gdy kruszywo jest zbyt grube, to powstają puste przestrzenie w materiale;
  • minimalna konieczna ilość wody w mieszance, jeśli będzie jej zbyt dużo, to po odparowaniu beton stanie się porowaty;
  • pielęgnacja betonu przez kilka pierwszych dni, nie może on wysychać zbyt szybko, bo w wyniku skurczu pojawią się pęknięcia, w które później łatwo wniknie woda. Beton przez pierwsze dni musi być utrzymywany w stanie wilgotnym
  • zraszany i chroniony przed nadmiernym nasłonecznieniem.
By poprawić szczelność betonu można także zastosować dodatki uszczelniające do mieszanki.

Układanie płytek ceramicznych na „placki” kleju

Na tarasie płytki powinny być układane tak by zaprawa klejowa wypełniła całą przestrzeń pod płytką. Inaczej w puste miejsca prędzej czy później wniknie woda i zamarzając spowoduje odspojenie okładziny. Dlatego zaprawę trzeba układać ciągłą warstwą za pomocą pacy zębatej, a płytki dobrze dociskać. Jednak gdy płytki są duże, o wymiarach 40×40 cm lub więcej, dobre wypełnienie w ten sposób przestrzeni pod płytką jest trudne. Wówczas zaleca się nakładanie zaprawy zarówno na podłoże jak i płytkę oraz stosowanie specjalnych zapraw klejowych o rzadszej konsystencji.

Układanie płytek: nakładanie zaprawy (a) i spoinowanie (b i c) (fot. Kreisel)
Zaprawę nakładamy na stalową pacę i rozprowadzamy na podłożu cienką warstwą. Spoinowanie wykonujemy po 2 dniach od przyklejenia płytek. Masę nanosimy w szczeliny packą lub gumową szpachelką
Po zmatowieniu masy jej nadmiar usuwamy z powierzchni płytek wilgotną gąbką, ruchami ukośnymi do siatki spoin
 a) Zaprawę nakładamy na stalową pacę i rozprowadzamy na podłożu cienką warstwą. Następnie na podłoże nanosimy grubszą warstwę zaprawy i przeciągamy ją ząbkowaną krawędzią pacy. W dalszej kolejności cienką, równą warstwę zaprawy nanosimy również na spodnią stronę płytki b) Spoinowanie wykonujemy po 2 dniach od przyklejenia płytek. Masę nanosimy w szczeliny packą lub gumową szpachelką c) Po zmatowieniu masy jej nadmiar usuwamy z powierzchni płytek wilgotną gąbką, ruchami ukośnymi do siatki spoin

Zbyt słabe zagęszczenie podbudowy pod kostkę brukową

Dla trwałości tarasu wykonanego z kostki brukowej najważniejsza jest jakość podbudowy. Nie ma zaś sensu układanie w tym miejscu grubszej i droższej kostki przeznaczonej na podjazdy, bo i tak nie będzie poddana dużym obciążeniom. Druga czynność którą trzeba w przypadku tego tarasu wykonać niezwykle starannie, to wypełnienie szczelin pomiędzy kostkami piaskiem.

Brak spadku tarasu

Powierzchnia tarasu powinna nieco opadać w kierunku od budynku, za wystarczający uznaje się spadek ok. 2% (2 cm na 1 m długości). Inaczej deszczowa lub pochodząca z topniejącego śniegu woda będzie tworzyć zastoiska, co z kolei sprzyja jej wnikaniu pod powierzchnię tarasu. Jeszcze gorzej, jeśli spadek będzie ukształtowany w kierunku do budynku – wówczas narażona na wilgoć będzie ściana domu, a przy wyjściu na taras powstanie kałuża.
Uwaga! Wbrew obiegowej opinii na powierzchni wyłożonej kostką brukową woda wsiąka bardzo wolno, taras z kostki także wymaga ukształtowania spadku.

Brak balustrady

Nierzadko widzi się tarasy i balkony bez barierki, choć dom jest już od lat zamieszkany. Odkładanie jej wykonania na później jest niebezpieczne – nawet upadek z tarasu wyniesionego 30–40 cm ponad grunt grozi złamaniem. Balustrada powinna mieć wysokość min. 90 cm, zaś odstęp pomiędzy jej elementami wypełniającymi oraz u dołu na tyle nieduży (ok. 15 cm) by nie mogło przecisnąć się pomiędzy nimi dziecko. Oczywiście balustrada musi być wystarczająco mocna, by wytrzymała upadek dorosłego człowieka, gdy się np. poślizgniemy.

Niewygodne schody i brak podjazdu dla wózka

Schody łączące taras na gruncie z ogrodem często są traktowane po macoszemu i wykonywane jako dość strome. Nie ma to jednak żadnego uzasadnienia, bo do dyspozycji mamy przecież więcej miejsca niż we wnętrzu domu. By schody były naprawdę wygodne ich stopnie powinny mieć 15–16 cm wysokości.

Jeśli w domu korzystamy z wózka – dziecięcego lub inwalidzkiego – warto wykonać dla niego podjazd, na którymś z boków tarasu.

Schody o niskich i szerokich stopniach to najlepszy sposób połączenia tarasu z ogrodem (fot. Bruk-Bet)Schody o niskich i szerokich stopniach to najlepszy sposób połączenia tarasu z ogrodem

Małgorzata Kolmus


dodano: 29.03.2011.
zmieniono: 29.03.2011.
 
Wszystkie komentarze: 0
Komentarze
Brak komentarzy
błędy
SŁOWA KLUCZOWE
taras, wykonanie, nawierzchnia

Sponsorowane artykuly - tarasy i balkony2

Sposób na piękne schody
Artykuł sponsorowany

Sponsorowane artykuly - tarasy i balkony

 

Topowe produkty w artykule

Topowe produkty
Taras w jeden dzieńWiosna... Po długich i mroźnych miesiącach zimowych nareszcie opuszczamy zamknięte wnętrza i wychodzimy przed dom, aby cieszyć się bezpośrednim kontaktem z naturą. A jeśli nasza przydomowa przestrzeń nie otrzymała jeszcze odpowiedniej aranżacji, może warto pokusić się o wykonanie letniego tarasu. Jeśli nie lubimy ciągnących się prac budowlanych wybierzmy sposób szybki i ekonomiczny - w technologii... na sucho. więcej
zobacz więcej

WIĘCEJFORUM DYSKUSYJNE

Ostatnie tematy:

Ostatnie posty:

mapa strony | kontakt | e-prenumerata
powered by nessico