Wykonanie ścianki krzywoliniowej o konstrukcji szkieletowej

Budowę ścianki szkieletowej o przebiegu krzywoliniowym rozpoczyna się od wyznaczenia jej rzutu na podłodze i suficie. Do przeniesienia zarysu ściany z podłogi na sufit można posłużyć się pionem murarskim lub poziomnicą laserową z nakładką kątową. Jeżeli ścianka nie sięga sufitu, wystarczy odpowiednio wygiąć profil górny oraz dolny i przy skręcaniu rusztu skorygować ich wzajemne ustawienie.

Największym problemem jest zazwyczaj wygięcie profili poziomych UW zgodnie z projektem i zamocowanie ich do podłogi i sufitu.

Do tego celu używa się wstępnie ponacinanych profili do łuków ściennych, które produkuje się w dwóch szerokościach: 50 i 75 mm. Fabrycznie nacięty – co 5 cm – jest tylko środnik takiego profilu.

Wstępnie nacięte profile można zastąpić zwykłymi profilami odpowiedniej szerokości, które nacina się szlifierką kątową lub ręcznymi nożycami do blachy. Przycina się jedną półkę profilu, po zewnętrznej stronie łuku, co 5, 10 lub 15 cm – zależnie od promienia krzywizny (rys. 1). Dla ustabilizowania krzywizny nadanej nacinanemu profilowi mocuje się go do podłoża kołkami do szybkiego montażu rozmieszczonymi co 10–15 cm (rys. 2).

Rys. 1. Nacinanie profilu UW	Rys. 2. Mocowanie profilu UW do podłogi za pomocą kołków

Ustabilizowany ruszt pokrywa się płytami – uprzednio wyprofilowanymi, zwilżonymi lub suchymi (fot. 1). Aby zapobiec przemieszczaniu się słupków przy wyginaniu płyty (zwłaszcza suchej) bezpośrednio na ruszcie, słupki muszą być połączone z profilem UW, a jeśli łuki mają mały promień – dodatkowo połączone paskiem blachy ocynkowanej (40 × 0,5 mm) w połowie wysokości.

Ruszt pokrywa się płytami dwuwarstwowo, z zachowaniem przesunięcia styków w pionie i poziomie. Odległość między stykami pionowymi w warstwach powinna być równa przynajmniej trzykrotnej odległości między słupkami. Rozstaw wkrętów mocujących płyty nie może być większy niż 20 cm.

Po zamocowaniu do profili płyty szpachluje się na stykach (fot. 2) i koryguje kształt krzywizny. Jeśli krzywizna w sąsiednich pasach nie jest jednakowa, nakłada się dodatkowe warstwy gipsu szpachlowego. Podczas szpachlowania bardzo pomocny jest szablon krzywizny wycięty np. ze sklejki, przykładany do powierzchni ścianki wskazuje miejsca, które trzeba skorygować.

Uwaga! Krzywizny nie należy korygować przez szlifowanie płyt, bo drastycznie zmniejsza to ich wytrzymałość.

Fot. 1. Przytwierdzanie płyt do profili CW (fot. Rigips)	Fot. 2. Szpachlowanie i wzmacnianie taśmą połączeń płyt (fot. Nowa Dolina Nidy)

Cezary Jankowski