Remont instalacji w łazience

(fot. Novellini)

Trzeba przy tym przestrzegać ogólnych zasad prowadzenia instalacji sanitarnej z uwzględnieniem istniejących elementów budynku, to znaczy pamiętać, że:

• w ściankach działowych, których grubość jest mniejsza niż 12 cm, nie da się schować grubych rur kanalizacyjnych, na ścianach z lekkich materiałów (szkielet pokryty płytą gipsowo-kartonową lub bloczki z betonu komórkowego) nie da się zamocować ciężkich urządzeń bez specjalnych wzmocnień,


• miskę ustępową, niezależnie od sposobu jej zamocowania (wisząca czy stojąca) umieszcza się zawsze w pobliżu pionu kanalizacyjnego, aby nie było problemów z zachowaniem wymaganego spadku z nisko umieszczonego odpływu,


• każdy pion kanalizacyjny wymaga odpowietrzenia przez wyprowadzenie rury ponad dach lub zastosowaniu zaworu napowietrzającego.

Zanim przystąpi się do wymiany instalacji, warto kupić wannę, miskę, brodzik i umywalkę, aby można było je wstępnie zamontować i wyeliminować ewentualne problemy z ich montażem w już wykończonej łazience.

INSTALACJA KANALIZACYJNA

(fot. Pipelife)

Jeśli domowa instalacja kanalizacyjna była wykonana z rur żeliwnych, na pewno trzeba ją będzie wymienić. Instalacji z PVC nie ma powodu wymieniać – jeśli oczywiście nie są uszkodzone – ale najczęściej również wymienia się je na nowe, gdyż ich przebieg uniemożliwia często podłączenie nowych przyborów sanitarnych.

Przebieg rur kanalizacyjnych . Ustala się go w pierwszej kolejności, bo ze względu na ich dużą średnicę (50 mm, 75 mm lub 110 mm) oraz konieczność zachowania spadku w kierunku odpływu minimum 2%, przysparzają one najwięcej problemów.

Wyjścia syfonowe od różnych przyborów mogą mieć średnicę 32-50 mm, ale dalszy odcinek instalacji kanalizacyjnej powinien być zmontowany z rur o średnicy co najmniej 50 mm.

Szczelność zmontowanej instalacji trudno sprawdzić, dlatego montaż powinien być prowadzony szczególnie starannie. Rozmieszczenie rur decyduje o tym, czy uda się schować je w podłodze, ścianie lub też czy konieczny będzie ekran maskujący albo ścianka instalacyjna.

Gdy instalacja kanalizacyjna jest oddalona od pionu lub zamierzamy zamontować wiszącą miskę ustępową, konieczne będzie postawienie ścianki instalacyjnej. Jest to wygodne rozwiązanie umożliwiające bezproblemowe przeprowadzenie wszystkich instalacji w łazience.

W istniejącej ściance działowej montuje się ruszt z profili stalowych oraz stelaże do zawieszenia miski ustępowej i umywalek. Po zamontowaniu instalacji ściankę obudowuje się wodoodpornymi płytami gipsowo-kartonowymi i układa glazurę. Ścianka nie musi sięgać sufitu – najczęściej kończy się na wysokości 1-1,2 m od podłogi, a utworzona w ten sposób półka służy do ustawienia różnych drobiazgów.

Innym rozwiązaniem jest umieszczenie rur w kanale instalacyjnym tworzącym stopień o wysokości 20-30 cm wzdłuż ścian.

Podejścia kanalizacyjne. Podejścia pod umywalki należy umieścić w ścianie z wylotem na wysokości około 50 cm od podłogi. Do stojącej miski ustępowej i takiego samego bidetu wylot rury umieszcza się na wysokości około 15 cm. Pod brodzikiem i wanną wylot rury kanalizacyjnej należy ustalić wstępnie po prowizorycznym zamontowaniu syfonu i wyznaczeniu miejsca zlokalizowania odpływu z tych przyborów.

Stelaże i ruszty z profili stalowych przed i po wykończeniu. (fot. TECE)

INSTALACJA WODOCIĄGOWA

(fot. Praktiker)

Dobór baterii musi uwzględniać przede wszystkim ich możliwości zamontowania na urządzeniu sanitarnym. Dotyczy to baterii stojących – baterie naścienne można montować niezależnie od rodzaju przyboru. Przybory ceramiczne mają fabrycznie wykonane otwory pod baterie stojące (najczęściej jednootworowe).

Istnieje niekiedy możliwość wybicia dodatkowych otworów pod baterie dwuotworowe. W urządzeniach stalowych lub akrylowych stosunkowo łatwo wykonać otwór pod baterie w wygodnym dla nas miejscu.

Oczywiście rodzaj baterii musi być odpowiedni do konkretnego przyboru – wanny, natrysku, umywalki, bidet. Najczęściej montowane są baterie jednouchwytowe, w których jedną dźwignią regulujemy strumień i temperaturę wody. Natomiast dwuuchwytowe wymagają mniej wygodnej regulacji wypływu wody zimnej i ciepłej.

Baterie termostatyczne warto montować jedynie przy natryskach ewentualnie wtedy, gdy ciepła woda magazynowana w zbiorniku ma temperaturę powyżej 60°C – uniknie się wtedy poparzenia.

Rodzaj użytych rur nie ma większego znaczenia dla funkcjonowania instalacji. Jednak ze względu na konieczność użycia dużej liczby kształtek, trzeba brać pod uwagę koszt tych elementów w różnych systemach rurowych.

Uwaga! Firma układająca nowe instalacje wody zimnej i ciepłej powinna je po zmontowaniu wstępnie przepłukać i po zaślepieniu wszystkich końcówek przyłączeniowych poddać próbie ciśnieniowej. Dopiero po pozytywnym wyniku tej próby można zabudować rury.

Instalacje wodociągowe wykonuje się najczęściej w układzie trójnikowym (po lewej) lub rozdzielaczowym

OGRZEWANIE

INSTALACJA ELEKTRYCZNA

(fot. Karlik)

Instalacja elektryczna w łazience musi być zabezpieczona wyłącznikami : nadprądowym (bezpiecznikiem), różnicowoprądowym chroniącym przed porażeniem, o prądzie nominalnym 30 mA; wyłącznik ten powinien być zamontowany w głównej rozdzielnicy lub też w oddzielnej skrzynce na zewnątrz łazienki.

W nowych instalacjach do wszystkich punktów trzeba prowadzić przewody trzyżyłowe, z których jeden jest przewodem ochronnym. W starych domach z instalacjami dwużyłowymi przewód ochronny można poprowadzić oddzielnie. Jego przekrój nie może być mniejszy niż 2,5 mm², gdy prowadzony jest pod tynkiem lub w osłonie ochronnej, 4 mm², gdy ułożony jest bezpośrednio na tynku.

W strefie ochronnej wanny i brodzika, to znaczy w pasie szerokości 60 cm wokół tych urządzeń, nie wolno instalować żadnych gniazd elektrycznych. Poza tą strefą gniazda i urządzenia w łazience powinny mieć obudowy hermetyczne (klasy co najmniej IP X4).

OŚWIETLENIE

W łazienkach popularne są kinkiety i niskonapięciowe oświetlenie halogenowe. Wymagają one transformatora, na który trzeba znaleźć miejsce i doprowadzić do niego niezbędne przewody.

WENTYLACJA

Modernizacja łazienki to także okazja do poprawienia w niej wentylacji. Zamontowanie wentylatora sprzężonego z wyłącznikiem oświetlenia (wentylator taki uruchamia się po zapaleniu światła i wyłącza w nastawionym czasie po jego zgaszeniu) trzeba poprzedzić ułożeniem obwodu sterującego takim układem.

Cezary Jankowski, Katarzyna Olędzka