Izolacja przeciwwilgociowa i cieplna fundamentu oraz podłogi

Izolacja przeciwwilgociowa fundamentu

Ściany i ławy wymagają izolacji poziomej i pionowej:

• pozioma oddziela ścianę nadziemia od mającej kontakt z gruntem ściany fundamentowej, na której się opiera. Chroni ściany nadziemia przed podciąganiem wilgoci z gruntu. Po wyrównaniu górnej powierzchni ściany fundamentowej izolację tę układa się z dwóch warstw papy na lepiku lub z folii izolacyjnej,
  
• pionowa chroni przed przenikaniem wilgoci przez ścianę fundamentową.
  

W budynkach bez piwnic izolację pionową wykonuje się najczęściej z 2–3 warstw lepiku lub innej masy bitumicznej.

Hydroizolacja pozioma wykonana folią z technicznego polietylenu (fot. Griltex Polska)	Hydroizolacja pionowa fundamentu, zwykle 2–3 warstwy masy bitumicznej (fot. Atlas)

W budynkach podpiwniczonych izolacja taka nie będzie wystarczająca, jeśli na działce wody gruntowe okresowo podnoszą się powyżej poziomu ław. W takich warunkach gruntowych lepiej zrezygnować z piwnic, a jeśli są niezbędne, zamówić indywidualny projekt zdecydowanie solidniejszej izolacji, tzw. przeciwwodnej, oraz drenażu opaskowego wokół budynku, przystosowany do konkretnych warunków gruntowych i potem dopilnować bardzo starannego wykonania takiej izolacji.

Uwaga! Same folie wytłaczane (kubełkowe) nie wystarczają jako izolacja przeciwwilgociowa, trzeba także pamiętać o ułożeniu ich właściwą stroną.

Warstwy izolacji przeciwwilgociowej podłogi, zwykle wykonywane z folii budowlanej, muszą być szczelne. Dlatego folię układa się z min. 15 cm zakładem, niekiedy dodatkowo łącząc je taśmą dwustronną. Ponadto folia powinna być wywinięta co najmniej 15 cm na ścianę budynku.

Właściwy układ warstw podłogi zapewnia jej stabilność, zapobiega przenikaniu wilgoci gruntowej do wnętrza, a także stratom ciepła

Izolacja cieplna fundamentu

Jest najskuteczniejsza, jeśli tworzy ciągłą warstwę na ścianie fundamentowej oraz opartej na niej ścianie zewnętrznej. Dlatego najlepiej, jeśli ściana fundamentowa jest izolowana po stronie zewnętrznej (warstwą polistyrenu ekstrudowanego lub twardego styropianu o obniżonej nasiąkliwości) a jej izolacja łączy się z izolacją ściany nadziemia.

Warto pamiętać, że również ściany fundamentowe wymurowane z bloczków keramzybetonowych mają gorsze właściwości izolacyjne niż docieplone odrębną warstwą materiału izolacyjnego.

Rozwiązania izolacyjne szczególne

Niekiedy rezygnuje się z wykonania podkładu betonowego pomiędzy warstwą podbudowy a izolacją termiczną podłogi. To szczególnie popularne w domach o bardzo lekkiej konstrukcji – szkieletowych i drewnianych. Tam podłoga nie jest obciążana ścianami działowymi o dużej masie, na podłodze nie opiera się także stempli podtrzymujących deskowanie ciężkiego żelbetowego stropu itp.

Decyzję o takim uproszczonym sposobie wykonania podłogi powinien podjąć konstruktor, uwzględniając stabilność i nośność gruntu oraz przewidywane obciążenia.

Wykonywanie podłogi na gruncie na podbudowie z keramzytu (fot. Weber (maxit))

Do izolacji cieplej podłogi na gruncie można użyć także innych (wymienionych niżej) materiałów zamiast styropianu:

• polistyren ekstrudowany – bardziej wytrzymały mechanicznie i mniej nasiąkliwy od styropianu, jednak zdecydowanie droższy. Płyty z polistyrenu ekstrudowanego bywają też układane bezpośrednio na warstwie podbudowy, a nie na płycie betonowej. Podłoga ma wówczas mniej warstw, ale z drugiej strony jej podbudowa musi być stabilniejsza, a to oznacza często konieczność użycia frakcjonowanego kruszywa lepszej jakości;
  
  
• płyty z twardej wełny mineralnej mają w stanie suchym podobną izolacyjność termiczną co styropian. Jednak nie są one popularne ze względu na wysoką cenę i stosunkowo dużą nasiąkliwość;
  
  
• warstwa kruszywa o dobrych właściwościach termoizolacyjnych – najczęściej jest to keramzyt. Takie kruszywo jest niestety stosunkowo drogie, a z powodu gorszej izolacyjności termicznej niż styropian konieczna jest warstwa 3–4-razy grubsza. Jeśli jednak warunki pozwalają na rezygnację z warstwy betonu ułożonej na podbudowie, to zastosowanie keramzytu zmniejsza liczbę warstw podłogi, pracochłonność i czas jej wykonania.