Stan Surowy 
 |
Osuszanie ścian - (u)znane metody
| Osuszanie ścian - (u)znane metody |
Zawilgocone ściany zewnętrzne to zmora wielu starych, a czasami i nowych budynków. Skuteczne osuszanie ścian i ich zaizolowanie leży więc w interesie każdego właściciela domu.
Osuszanie nieinwazyjne
Osuszanie to przeprowadza się za pomocą nagrzewnic umieszczanych w zawilgoconych pomieszczeniach. Ogrzewają one powietrze do temperatury kilkudziesięciu stopni, co powoduje intensywne odparowywanie wilgoci z warstw powierzchniowych muru, aż do uzyskania tzw. równowagi wilgotności – stosownie do materiału. Trzeba jednak zaznaczyć, że metoda ta nie zawsze jest skuteczna, często bowiem wilgoć z wierzchniej warstwy przegrody spychana jest podczas ogrzewania w głąb muru i po wyłączeniu nagrzewnic – pewna jej ilość wraca na powierzchnię. Do osuszania gorącym powietrzem można wykorzystać nagrzewnice elektryczne gazowe oraz olejowe, które wydmuchują powietrze o temperaturze od 50 do 250°C. Podczas suszenia temperatura w pomieszczeniu nie powinna przekroczyć 35°C, wyższa bowiem mogłaby wywołać zbyt duże ciśnienia pary wodnej w murach i doprowadzić do ich zniszczenia. Istotną kwestią w przypadku osuszania ścian gorącym powietrzem jest skuteczna wentylacja pomieszczeń, gdy warunek ten pozostaje niespełniony, osuszanie nagrzewnicą daje tylko efekty powierzchniowe. Bez zapewnienia szybkiego odprowadzania wilgoci na zewnątrz budynku dochodzi do cyrkulacji powietrza w pomieszczeniu i oddawania wilgoci suchym fragmentom przegród. Absorpcja Osuszanie absorpcyjne polega na odebraniu wody z zawilgoconych materiałów przez otaczające je suche powietrze, które uzyskuje się przez zastosowanie specjalnego urządzenia ze środkiem absorbującym wodę – może nim być żel silikonowy lub krzemionkowy bądź chlorek litu. Przez urządzenie przepuszcza się wilgotne powietrze z pomieszczenia. Następnie powietrze jest podgrzewane, a później – już jako suche – powraca do pomieszczenia, aby po raz kolejny nasycić się parą wodną. Zebraną w ten sposób wilgoć odprowadza się na zewnątrz. Cały proces powtarza się aż do całkowitego osuszenia murów.
Osuszanie kondensacyjne przegród polega na osuszaniu powietrza w pomieszczeniach przez skroplenie zawartej w nim pary wodnej. W wyniku tego obniża się znacznie wilgotność względna powietrza, a wilgoć zawarta w murze – odparowuje. Następnie powietrze zasysane jest przez wentylator i przesyłane na oziębiający parownik. Tu następuje kondensacja pary wodnej. Kondensat zbiera się w zbiorniku, skąd pompa odprowadza go do kanalizacji. Osuszacze kondensacyjne działają skutecznie w temperaturze od 0° do +40°C, lecz optymalną temperaturą jest 25°C.
Mikrofale Ta metoda funkcjonuje podobnie jak kuchenka mikrofalowa – następuje nagrzewanie nie tylko powierzchniowe muru, ale również głębszych jego warstw. Wilgoć zawarta w murze zamienia się w parę wodną i przenika na zewnątrz jak też do wewnątrz pomieszczenia skąd jest usuwana dzięki intensywnej wentylacji. Niestety mikrofale są szkodliwe dla organizmów żywych, dlatego podczas jej stosowania trzeba ściśle stosować się do zasad bhp. Osuszanie inwazyjneIniekcjaIstota działania metod iniekcyjnych zawiera się w stworzeniu przegrody hydrofobowej lub uszczelniającej. Taką przegrodę uzyskuje się, opróżniając pory i kapilary z wody i wprowadzając na to miejsce środki hydrofobowe. Termoiniekcja Metodę tę stosuje się w celu utworzenia bariery przed podsiąkaniem kapilarnym. Polega ona na nawierceniu w mokrych murach nieprzelotowych otworów i wdmuchiwaniu w nie za pomocą zestawu urządzeń termowentylacyjnych suchego ciepłego powietrza o ustalonej temperaturze i prędkości przepływu, a następnie utworzeniu w osuszonych murach blokady hydrofobowej, czyli bariery dla wilgoci. Po wstępnym osuszeniu w otwory wtłacza się środek do iniekcji – roztwór żywicy metylosilikonowej w rozpuszczalnikach organicznych. Główną zaletą tej metody jest szybkość osuszania, a blokadę hydrofobową przed wilgocią kapilarną uzyskuje się już po paru godzinach od zakończenia hydrofobizacji. Iniekcja krystaliczna Stosuje się ją w przypadku, gdy budynek uległ zawilgoceniu na skutek podciągania kapilarnego wód gruntowych. Jej podstawowe działanie polega na utworzeniu w porach i kapilarach materiału budowlanego warstwy izolacyjnej z wykrystalizowanych nierozpuszczalnych w wodzie minerałów.
Metoda opiera się na wykorzystaniu cieczy kapilarnych do penetracji i krystalizacji, w wyniku czego zostają uszczelnione pory i kapilary materiału budowlanego. Zaczyna się od wywiercenia w osuszanym murze otworów iniekcyjnych o średnicy około 30 mm. Odwierty muszą być płytsze o 5 cm. od grubości ściany. Otwory wierci się w jednej linii – równolegle do poziomu podłogi, w odstępach co 8-12 cm, najlepiej z jednej strony muru oraz pod kątem 30°. Otwory należy przedmuchać sprężonym powietrzem.
Następnie wlewa się w nie około 0,5 l wody dla lepszego zwilżenia muru w strefie iniekcji, a potem wprowadza do otworu mieszaninę wody, cementu portlandzkiego i aktywatora krzemianowego. Jego uszczelniające działanie polega na tym, że penetrując w promieniu około 7-8 cm od środka otworu iniekcyjnego, powoduje on wytrącenie w kapilarach nierozpuszczalnych w wodzie związków. Krystalizacja przebiega na tyle powoli, że dzięki podciąganiu kapilarnemu preparat przenika równomiernie w całym obszarze wokół otworu. Blokadę przeciwwilgociową uzyskuje się w okresie tygodnia. Iniekcja krystaliczna daje praktycznie bezterminowo trwałą izolację. Technologia iniekcji krystalicznej jest też zdecydowanie najtańsza i daje tym lepsze efekty, im bardziej mur jest zawilgocony. Technologię iniekcji krystalicznej można stosować również do wytwarzania pionowej izolacji przeciwwilgociowej od strony wewnętrznej obiektów – bez konieczności odkopywania murów od zewnątrz. Stałe obniżanie wilgotnościWśród metod polegających na stałym obniżaniu wilgotności najbardziej popularne są: otwory z wprowadzonym środkiem higroskopijnym, otwory Knappena, aktywne ekrany wentylacyjne oraz elektroosmoza.
Osuszanie za pomocą środka higroskopijnego. Polega na umieszczeniu w nawierconych wcześniej otworach perforowanych woreczków zawierających związki chemiczne o dużej absorpcji wilgoci. Woreczki wymienia się po okresie ok. jednego miesiąca – jest to bowiem czas wystarczający, aby absorber wchłonął wilgoć. Otwory Knappena, zwykłe lub z bruzdą grzejną. Metoda ta polega na wywierceniu w murze otworów o średnicy 3-5 cm i głębokości do ¾ szerokości muru – w celu zwiększenia powierzchni odparowania wilgoci. Otwory mogą być wiercone w taki sposób, że łączą się ze sobą, tworząc kanał w kształcie kolanka. Rząd dolnych otworów może być połączony płytką bruzdą, w której umieszcza się kabel grzejny intesyfikujący odparowanie wilgoci. Niestety procesowi temu towarzyszy znaczne zasolenie występujące w strefie otworów. Aktywne ekrany wentylacyjne Są to stawiane na zewnątrz lub wewnątrz budynku ścianki grubości ¼–½ cegły, wymurowane na poziomej izolacji przeciwwilgociowej w odległości od 6 do 14 cm od zawilgoconej ściany. Wysokość ścianki powinna umożliwić odprowadzenie wilgotnego powietrza na zewnątrz budynku.
W tunelu powstałym pomiędzy nową i starą przegrodą wymusza się wentylatorami ruch powietrza. Powietrze wdmuchuje się przez pozostawione w ściance otwory nawiewne, usytuowane w dolnych partiach muru około 10 cm od posadzki, a wydmuchuje przez otwory wywiewne zostawione wyżej, zwykle na wysokości około 30 cm nad poziomem terenu. Osuszanie odbywa się dzięki ruchowi powietrza w szczelinie pomiędzy dobudowanym ekranem a zawilgoconym murem. Wykonanie zewnętrznych ekranów wymaga zwykle wykonania drenażu, umożliwiającego odprowadzenie wody opadowej. Elektroosmoza Wykorzystuje się tu prąd stały, który przepływa pomiędzy założonymi w murze elektrodami i powoduje przemieszczanie wilgoci z jego górnych partii do części dolnej i dalej do gruntu. Niestety cały proces trwa długo i okresowo należy korygować parametry prądu płynącego przez instalację w zależności od stopnia zawilgocenia ściany.
Emilia Rosłaniec |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
dodano: 25.08.2009. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| zmieniono: 25.08.2009. | |||||||||||||||||||||||||||||
Mod artykuly firmowe - główna
SŁOWA KLUCZOWE
osuszanie, ścian, renowacja, izolacja, przeciwwilgociowa, zawilgocenie, domu, wilgoć
|
Skandynawskie domy z keramzytu
Artykuł sponsorowany
|
Topowe produkty w artykule
| Topowe produkty |
|---|
SILIKATY na wszystkie ściany w budynku Bloczki wapienno-piaskowe są produkowane i stosowane w Europie od ponad 100 lat. Pierwsza na ziemiach polskich wytwórnia silikatów powstała w 1903 roku w Piszu dokładnie w tym samym miejscu gdzie dzisiaj znajduje się jeden z zakładów produkcyjnych Grupy SILIKATY. więcej |
| zobacz więcej |
WIĘCEJFORUM DYSKUSYJNE
Ostatnie tematy:
- ściany działowe - jako mur pruski
- koszt płyt żerańskich a inne stropy
- Syropapa - rewelacja przy renowacji dachu
- Klinkier
- Podwyżki VAT-owe już teraz
Ostatnie posty: