Wiertarki

Słowem wiertarka potocznie określa się całą rodzinę narzędzi, począwszy od niewielkich elektronarzędzi o dużym momencie obrotowym, a skończywszy na mocnych młotach udarowych. Gros z nich może działać w dwóch trybach: zwykłym - do wiercenia otworów w drewnie lub metalu, i udarowym - do wiercenia w materiałach twardych i kruchych. Większość ma już funkcję regulacji prędkości i momentu obrotowego oraz blokadę włącznika. Za pomocą wiertarki można też wkręcać i wykręcać śruby oraz wkręty. Używając dodatkowego osprzętu, można również szlifować, polerować, mieszać farby, kleje i zaprawy, frezować. Podstawowym kryterium podczas zakupu jest wybór pomiędzy wiertarkami dla majsterkowiczów - używanymi sporadycznie, o mocy 500-700 W - i wiertarkami dla profesjonalistów. Te ostatnie przeznaczone są do zakładów rzemieślniczych, fabryk, przedsiębiorstw budowlanych, stolarni, wszędzie tam, gdzie wymagana jest siła, wysoka jakość i długa żywotność. Wiertarka niejedno ma imię Uniwersalne wiertarki udarowe - to narzędzia do wierceń w stali, tworzywach sztucznych i drewnie. Dzięki dodatkowej funkcji udaru, czyli połączenia obrotowego ruchu wiertła z ruchem posuwistym, możliwe jest wiercenie w bardzo twardych i kruchych materiałach np. w betonie, kamieniu, cegle i w innych materiałach do murowania ścian. Wiertnice diamentowe - to specjalistyczne narzędzie do precyzyjnych wierceń w betonie zbrojonym i murze. Wiertarko-wkrętarki - służą do wiercenia otworów w drewnie, metalu czy betonie, do wkręcania śrub i wkrętów szybko i z największą precyzją. Precyzja wkręcania może być w niektórych modelach dodatkowo podwyższona dzięki sprzęgłu z możliwością wyboru kilkunastu zakresów momentu obrotowego lub pełnej blokady. Elektroniczny hamulec nie dopuszcza do zbyt mocnego wkręcenia śrub. Młoty udarowoobrotowe - najlepsze urządzenia do wiercenia, kucia i dłutowania w betonie, cegle itp. To narządzie w wersji dla profesjonalistów, najczęściej wykorzystywane jest na placach budowy. Częstotliwość udaru może wynosić nawet cztery tysiące uderzeń na minutę. Produkowane są też młoty dla majsterkowiczów. Zazwyczaj wyposażone są w przełącznik, który pozwala na wyłączenie mechanizmu udaru. Dzięki temu możliwe jest wykorzystanie tego narzędzia również do zwykłego wiercenia oraz wkręcania i wykręcania śrub w materiałach takich jak stal, drewno lub ceramika. Porównanie Aby wybrać właściwe dla naszych potrzeb narzędzie, trzeba umieć rozszyfrować jego najważniejsze parametry. Moc - określana jest w watach. Do otworów o średnicy 6-15 mm wystarczą wiertarki o mocy około 400-650 W. Wiertarka 800 W potrzebna będzie do robienia otworów o dużej średnicy lub podczas używania wiertarki jako mieszarki do farb czy zapraw. Silniki mające moc nominalną 800 lub 1010 W znajdują się w urządzeniach dostosowanych do pracy w trudnych warunkach, np. na placu budowy. Przekładnia planetarna pozwala na uzyskanie maksymalnej mocy przy niewielkich wymiarach i optymalnym działaniu. Maksymalna średnica wiercenia - określa, jak duże otwory można wywiercić w danym materiale, zależnie od rodzaju. Inna może być dla betonu, inna dla drewna, a jeszcze inna dla metalu. Pamiętać trzeba, że jest to wartość nominalna. Chcąc na przykład wiercić otwory o średnicy 10 mm w metalu, kupmy lepiej wiertarkę z maksymalną średnicą wiercenia w takim materiale równą 15 mm. Ciężar - od niego będzie zależeć wygoda podczas pracy. Uchwyt do wymiany osprzętu - uchwyty kluczykowe są mocniejsze, ale często gubi się kluczyk i to zawsze wtedy, gdy jest najbardziej potrzebny. Szybciej i łatwiej mocuje się wiertła w przypadku uchwytów samozaciskowych. Po odkręceniu uchwytu wiertarskiego należy wymienić wiertło lub końcówkę wkrętaka i ponownie zakręcić. Podczas montażu uchwytu właściwe osadzenie narzędzia sygnalizuje wyraźnie odczuwalny opór podczas dokręcania oraz następujące po nim kliknięcie. Sprzęgło bezpieczeństwa -wyłącza wiertarkę, gdy wiertło zaklinuje się w materiale. Blokada włącznika - dzięki jej użyciu nie trzeba podczas wiercenia cały czas trzymać przycisku. Wstępny wybór momentu obrotowego umożliwia powolne nawiercanie i dokładną regulację prędkości za pomocą przełącznika przyspieszenia w zakresie od 0 do 2600 obrotów na minutę. Wstępna prędkość obrotowa powinna być dostosowana do średnicy otworu. Im mniejsza średnica, tym większa prędkość na początku wiercenia. Nie wolno zmieniać trybu pracy ani kierunków obrotów, gdy włączony jest silnik wiertarki. Niektóre wiertarki wyposażone są w system dwubiegowy. Bieg pierwszy - wolne obrotów, należy używać podczas wiercenia z udarem, wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów, mieszania, wycinania otworów o dużej średnicy. Gdy wiertarka pracuje na niskich obrotach, trzeba co jakiś czas przerwać pracę i uruchomić wiertarkę na wysokich obrotach. Robi się tak, by „przewietrzyć” jej mechanizm. Bieg drugi, czyli wysokie obroty, włącza się, by wiercić otwory w metalu lub drewnie. Złe dobranie biegu do charakteru pracy może spowodować uszkodzenie silnika. Ustawianie kierunku obrotów za pomocą przesuwnego przełącznika umożliwia obrotowa płytka ze szczotkami węglowymi. Pozwala to urządzeniu na osiągnięcie takiej samej mocy na biegu w prawo oraz w lewo, zmniejszając przy tym zużycie szczotek. Rękojeść z systemem tłumienia drgań sprawia, że praca nie jest męcząca. Wiertarki wyposażone są również w stabilną rękojeść dodatkową, którą można obracać o 360 stopni. Wygodny jest również metalowy ogranicznik głębokości. W sprzedaży jest też wiertarka, która ma w rękojeści zamontowaną poziomnicę laserową. Artykuł pochodzi z miesięcznika Młody Technik www.mt.com.pl

dodano: 09.03.2006.

zmieniono: 19.08.2009.