Wokół domu 
 |
Układamy kostkę brukową - poradnik praktyczny
| Układamy kostkę brukową - poradnik praktyczny |
|
Trwałe i estetyczne nawierzchnie chodników i podjazdów buduje się obecnie głównie z betonowej kostki o różnych barwach i kształtach. Bogaty asortyment tych wyrobów pozwala na dostosowanie pokrycia dróg do otoczenia, formy architektonicznej budynków oraz do przeznaczenia nawierzchni.
Nawierzchnie sporadycznie wykorzystywane przez samochody osobowe można budować z kostki o grubości 6 cm. Nawierzchnie obciążone ruchem pieszym lub sporadycznie wykorzystywane przez samochody osobowe można budować z kostki o grubości 6 cm. Przy większych obciążeniach wykorzystuje się kostkę o grubości 8 cm lub nawet 10 cm. Jak rozplanować
Kostkę można układać na dowolnie dużej powierzchni bez konieczności wykonywania dylatacji. Jednak mimo tego, że taka nawierzchnia dobrze przepuszcza wodę opadową, należy zapewnić możliwość szybkiego jej odprowadzenia z powierzchni. Najłatwiej uzyskać ten efekt, zapewniając naturalny spływ dzięki nachyleniu nawierzchni w kierunku nieutwardzonego gruntu. Kolejne etapy
Na małych powierzchniach koryto można wykopać łopatą, ale na większych lepiej skorzystać ze spycharko-ładowarki. Ułatwi to załadowanie wybranej ziemi na ciężarówkę – ziemię trzeba bowiem wywieść lub rozplantować na działce (jeśli jest taka możliwość). Dno wykopu powinno odpowiadać płaszczyźnie przyszłej nawierzchni, a więc należy je ukształtować z przewidywanym spadkiem w określonym kierunku. Instalacja odwodnieniowa może być konieczna, jeśli kostkę układa się na bardzo dużej powierzchni, co uniemożliwia utworzenie spadku w pożądaną stronę, lub na zjeździe do garażu. Możliwość odprowadzenia wody zależy przede wszystkim od warunków wodno-gruntowych – poziomu wody gruntowej oraz przepuszczalności gleby. Możliwość odprowadzenia wody zależy przede wszystkim od warunków wodno-gruntowych – poziomu wody gruntowej oraz przepuszczalności gleby. Niezależnie od miejsca odprowadzenia wody, jej spływ z nawierzchni odbywa się przez elementy odwodnienia liniowego. Są to korytka betonowe połączone z rurą odpływową, wstawione w nawierzchnię. Na tym etapie prac konieczne jest więc doprowadzenie rur do miejsc zainstalowania odwodnienia liniowego. Do tego celu można użyć rur do kanalizacji zewnętrznej lub tańszych rur drenarskich bez perforacji.
Przy nawierzchniach liniowych (chodniki, drogi dojazdowe) warto zwrócić uwagę na to, aby szerokość obramowania odpowiadała wielokrotności wymiarów kostki – uniknie się wtedy kłopotliwego jej przycinania przy krawężnikach. Krawężniki powinny też wyznaczać płaszczyznę nawierzchni. Do wytyczenia linii przebiegu krawężników oraz ustalenia jej wysokości można posłużyć się poziomnicą laserową i sznurem. Promień lasera umożliwi wyznaczenie poziomu, a rozciągnięty między kołkami sznur – linię osadzenia krawężników. Krawężniki osadza się na warstwie gęstego betonu, a po jego związaniu od zewnątrz obsypuje się ziemią, a od środka – materiałem podbudowy. Jednak cała nawierzchnia powinna być nieznacznie wyniesiona ponad poziom otaczającego gruntu, co zapobiegnie jej zanieczyszczeniu ziemią przy intensywnym spływie wody po powierzchni gleby. Krawężniki osadza się na warstwie gęstego betonu, a po jego związaniu od zewnątrz obsypuje się ziemią, a od środka – materiałem podbudowy.
Podbudowa z pospółki lub tłucznia drogowego pełni funkcję warstwy stabilizującej. W przypadku układania nawierzchni przeznaczonej pod duże obciążenia na nawodnionych gruntach gliniastych warto przed ułożeniem podbudowy rozłożyć geowłókninę zapobiegającą mieszaniu się pospółki lub tłucznia z gruntem rodzimym. Podbudowa wymaga zagęszczenia przy użyciu wibratora lub walca drogowego.
Trzeba też pamiętać, że podkład po zagęszczeniu obniży się o 1–2 cm, zatem poziom podsypki powinien być odpowiednio wyższy. Kolejną czynnością będzie zagęszczenie podkładu przy użyciu wibratora powierzchniowego. Jeśli w nawierzchni montowane będzie odwodnienie liniowe, w warstwie podkładowej ustawia się korytka na wymaganej głębokości i łączy z rurami odpływowymi. Układanie kostki – rzędami lub według zaplanowanego wzoru z uwzględnieniem np. aplikacji o innej barwie. Poszczególne kostki układa się ciasno, stojąc na ułożonej już nawierzchni. Jeśli zachodzi konieczność przycięcia skrajnych elementów, używa się do tego celu specjalnej prasy lub szlifierki kątowej z tarczą diamentową do betonu. Wzdłuż brzegu, który nie będzie narażony na żadne obciążenia, zamiast krawężników można zastosować oporowanie, czyli podmurowanie krawędzi na styku z gruntem. Gdy cała nawierzchnia pokryta jest już kostką, za pomocą wibratora powierzchniowego z gumową nakładką ochronną „dobija się” elementy do podłoża i ewentualnie koryguje niewielkie nierówności. Ostatnim etapem jest rozsypanie na powierzchni drobnego piasku, który wnikając w szczeliny, zaklinuje kostki między sobą. Po zmieceniu nadmiaru piasku nawierzchnia gotowa jest już do użytku. Można też dodatkowo zabezpieczyć ją impregnatem zmniejszającym nasiąkliwość, co ułatwi utrzymanie nawierzchni w czystości i ożywi barwę.
Cezary Jankowski |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
dodano: 08.04.2009. |
|||||||||||||||||||||||||||||
| zmieniono: 08.04.2009. | |||||||||||||||||||||||||||||
Mod artykuly firmowe - główna
SŁOWA KLUCZOWE
kostka, brukowa, podbudowa, podsypka, ścieżki, podjazdy
Topowe produkty w artykule
| Topowe produkty |
|---|
Ogrodzenia drewniane - Andrewex Kto z nas nie marzy o ogrodzie, w którym można zregenerować swoje siły po ciężkim dniu pracy? Trzeba jednak taki ogród najpierw zaplanować, a potem urządzić. Jednym z elementów, których nie może zabraknąć w ogrodzie są produkty z drewna. więcej |
| zobacz więcej |