Plac zabaw

Na pewno miejsce to powinno być otoczone zielenią, którą trudno jest zniszczyć. Nie warto więc robić rabat kwiatowych, natomiast korzystny będzie żywopłot. Ale też nie każdy, bo są rośliny trujące. Tak więc wykluczamy cisy i tuje. Można posadzić grab czy ligustr – wymagają przycinania. Można też zbudować niewysoki płotek.

Wyłożenie placu zabaw płytami gumowymi zmniejsza ryzyko urazu (fot. Lars Laj)

Nawierzchnia

Plac zabaw nie wykładamy betonową kostką brukową. Jeśli dziecko upadnie, może się pokaleczyć. Można założyć trawnik. Musi to jednak być trawa tzw. boiskowa, a i ją trudno będzie hodować tak, żeby nie była wydeptana.

Niektóre firmy sprzedające urządzenia do zabaw oferują też elementy gumowe służące do wykonywania bezpiecznych nawierzchni. Mogą to być płytki lub kostka – w różnych kolorach. Płytki mają wymiary 50x50 oraz 50x100 cm; kostki mają kształt taki, jak wyroby betonowe popularnie nazywane „psia kość”. Ich wymiary to 16x20 cm. Są też kostki połówkowe i kończące (mają jeden bok prosty).

Wykonanie bezpiecznej nawierzchni z kostek nie jest trudne. Należy przygotować podłoże z warstwy piasku o grubości 3-7 mm. Konieczne jest wyprofilowanie spadku w kierunku zewnętrznym, o nachyleniu ok. 1%, aby umożliwić swobodne spływanie wody z powierzchni. Piasek musi być ubity i wyrównany.

Siatki ze zwykłej liny szczególnie dobrze komponują się z konstrukcją drewnianą (fot. Werth-Holz)

Montaż nawierzchni zaczyna się od narożnika układając pierwszy z kostek kończących. Drugi rząd rozpoczyna się od położenia połówki kostki. Do przycinania elementów potrzebna jest wyrzynarka lub nóż tapicerski. Zużycie kostki: 36 szt./m2.

Oprócz wspomnianych płyt i kostek są też tzw. płytki ochraniające (wymiary 100x100 cm), również produkowane z barwionej gumy. Ich powierzchnia jest wzmacniana, zaś spodnia warstwa jest profilowana – głębokie nacięcia sprawiają, że płyta jest szczególnie elastyczna. Płytki ochraniające stosuje się np. pod zjeżdżalniami. Łączy się je na specjalne zatrzaski.

Gumową nawierzchnię można też układać na powierzchniach twardych, np. na betonie i drewnie. Na im wyższej wysokości bawi się dziecko, tym grubsza powinna być nawierzchnia. I jeszcze jeden rodzaj gumowych elementów, dzięki którym plac zabaw dla dziecka może być bezpieczny. Są to palisady o różnej wysokości.

Wyglądają jak analogiczne wyroby z betonu. Elementy mają przekrój poprzeczny w kształcie koła, wyciętego półkoliście z jednej strony. Dzięki temu można z nich ustawić szczelny „murek”. Z gumowych palisad można wykonać piaskownicę. Elementy montuje się zagłębiając znajdującą się w podstawie stalową kotwę w niewielkiej ławie fundamentowej z betonu.

Nawet ze zwykłych desek można zrobić fajną piaskownicę (fot. Werth-Holz)

Materiały konstrukcyjne

Wielofunkcyjna konstrukcja ze stali (fot. Lars Laj)

Elementy drewniane nie powinny mieć bezpośredniej styczności z wilgotnym podłożem.

Stal - w urządzeniach do zabawy stosuje się profile zamknięte – głównie rury. Materiał jest ocynkowany ogniowo i lakierowany np. farbą akrylową lub poliuretanową. Elementy narażone na ścieranie, np. ślizgi w zjeżdżalniach, wykonuje się z nierdzewnej stali chromoniklowej o grubości 2 mm. Części ruchome, takie jak łańcuchy, mogą być wykonane z ogniw ocynkowanych i zabezpieczonych osłonkami z tworzywa sztucznego, np. trwałego poliuretanu.

Zjeżdżalnia rurowa z polietylenu formowanego rotacyjnie (fot. Miasto i Rekreacja)

Włókna poliestrowe i szklane – materiał jest zbrojony tkaniną i barwiony w masie. Wykonywane są z niego daszki, podesty, ławki i zjeżdżalnie.

Tworzywo – stosuje się PVC odporne na promieniowanie UV i mróz, a także polietylen. Wykonuje się z niego daszki, piaskownice oraz elementy, które nie są nośne, czyli, np. ścianki, a także rury – zjeżdżalnie o średnicy ok. 60-70 cm i przykładowej grubości ścianek 12 mm. Zjeżdżalnia rurowa może mieć nawet ponad 4 m długości.

Sznur – stosuje się zwykłe, grube liny, ale jeśli urządzenie ma być intensywnie użytkowane, np. przez kilkoro dzieci, można kupić gotowe, wykonane z wielożyłowych lin o grubości 16 mm, ze stalowym wypełnieniem. Aby ze wzmacnianych lin powstała siatka, stosuje się plastikowe łączniki z odpornego na zniszczenie tworzywa.

Wykorzystuje się głównie siatkę o dość dużych oczkach. Podwiesza się ją tak, aby można się było po niej wspinać, lub wykonuje się barierki mostków.

Zabawki sprężynowe są bardzo lubiane przez najmłodszych (fot. Miasto i Rekreacja)

Rodzaje urządzeń

Przykład zjazdu linowego o długości 20 m (fot. Miasto i Rekreacja)

Dla małych i dużych

Uchwyty na ścianie wspinaczkowej wykonane są z imitującej kamienie gumy (fot. Lars Laj)

Spróbujmy sami