Układanka. Lekkich schodów składanych z modułów nie musimy planować na etapie budowy; możemy potraktować je jak nadającą smak i aromat przyprawę, którą dodaje się pod koniec pieczenia. Efekt, jak widać, może być znakomity: schody nie przytłaczają wnętrza, harmonizują z nim kolorem, a subtelna balustrada nie zakłóca wrażenia przestrzenności (fot. Rintal)
Lekką kreską. Ażury, przebłyski, prześwity – klimat jak w oranżerii. Filigranowe konstrukcje bawią się światłem i cieniem (fot. Treppen Meister)
po prawej Odciążone. Żelbetowe schody, pozbawione ciężaru materiału dzięki umiejętnemu wykończeniu: proste stopnie z jasnego drewna wydają się lżejsze przy otynkowanych na biało podstopnicach (fot. Stajder)

Jak wachlarz. Żelbetowy bieg schodowy formuje dynamiczną wstęgę. Soczysty odcień drewna stopni pięknie kontrastuje z bielą ścian. Kuta żeliwna balustrada z drewnianym pochwytem to kwintesencja klasyki (fot. Pazura)	Struny harfy. Cienkie stalowe tralki w masywnej ramie poręczy wyglądają lekko i finezyjnie. To świetny sposób na ujęcie ciężaru potężnym drewnianym schodom (fot. Tralex)
Uroda zaklęta w kamieniu. Malowniczo użyłkowany marmur wystarcza tu za całą dekorację. Prosta forma schodów nie burzy wrażenia przepychu (fot. Archiwum)	W małym dworku. Sielski wdzięk: drewniane stopnie ujęte między dwie boczne belki policzkowe, zwieńczone oryginalną, subtelnie zdobioną i delikatnie złoconą balustradą (fot. Faber)

	po lewej  W rytmie ciągłym. Zdecydowana architektura jednobiegowych schodów modułowych wpisuje się w geometrię wnętrza. Kolory stopni i ścian wzmacniają graficzne podziały (fot. Rintal)
po prawej  Po drabinie. Antresola, wielkie przeszklenie, na podłodze ekskluzywny winyl imitujący drewno – designerski pomysł na kawalerkę dla singla lub pary młodych ludzi. Młodych i... wysportowanych; wspinaczka po drabiniastych stopniach umocowanych w stalowych szynach wymaga pewnej zręczności. Za to wizualnie schody nie kradną nawet metra przestrzeni (fot. Tarkett)

Awers i rewers. Schody z „podciętymi” stopniami to ikona współczesnego designu. Obite ciemną blachą, dają na tle jasnej wykładziny dynamiczny pokaz walki z siłą grawitacji (fot. Gerflor)

W oplocie. Organiczna forma tej balustrady nasuwa skojarzenie z wąsami pnącej się po trejażu winorośli. Delikatny rysunek kutych elementów w pełni rozkwita na tle jednolitej scenografii (fot. Pro-Line)

Ciepło-zimno. Związek stali i drewna jest jak porozumienie przeciwieństw: stalowa konstrukcja chłodzi i minimalizuje; drewno pochwytu i stopni ociepla, mnoży odcienie, usłojeniem nadaje indywidualny rys (fot. Grot)	W dobrej formie. Beton ukształtowany z fantazją traci na wadze. Wstęga pełnej balustrady odlanej w idealnie foremnym szalunku tworzy kameralny i bezpieczny ciąg komunikacyjny. Rozwiązanie doskonałe do dużych salonów; w małym zajęłoby zbyt wiele wizualnej kubatury (fot. Archiwum)
Pod pełnym żaglem. Stalowe pręty, jak jachtowe relingi; żeglarskie skojarzenia wzmacniają mocujące je do słupków cylindry. Balustrada z prostych elementów stalowych może uzupełniać schody żelbetowe pokryte płytkami, ale też awangardowe stopnie z surowego gładkiego betonu. Będzie równie odpowiednia do schodów o konstrukcji stalowej ze stopniami ze stali, szkła lub drewna (fot. ZKM)	Tropem światła. Bezpieczne schody to schody dobrze oświetlone. Można w tym celu powiesić wzdłuż biegu kilka kinkietów, zamontować w ścianie nad stopniami lub w podstopnicach specjalne oprawy, a w przypadku schodów ażurowych umieścić źródła światła na spodzie stopni – takie zabiegi wspaniale wydobywają rzeźbiarską plastykę schodów. Konieczne dla wygody – dwa włączniki, w tzw. połączeniu krzyżowym: na parterze i na piętrze (fot. Spotline)