Podłoga w domu alergika

Deski podłogowe i parkiet

Drewno jest uważane za materiał bezpieczny dla alergików, groźne mogą być jednak substancje, którymi bywa pokrywane. Jeśli jednak posadzka drewniana nie jest zabezpieczona lakierem czy woskiem, szybko traci piękny wygląd, bo łatwo wnika w nią brud.

Dawniej używano trwałych, dwuskładnikowych lakierów epoksydowych, obecnie stosuje się lakiery wodorozcieńczalne.

(fot. DLH)

Panele

Są odporne na wycieranie na mokro (szczególnie panele laminowane), można więc sprzątać pomieszczenia bez wzbijania kurzu. Oprócz drewnianych są także panele z korka i z materiałów drewnopochodnych: te ostatnie mogą zawierać formaldehyd.

Montaż paneli jest mniej pracochłonny niż parkietu, układa się je szybko, niektóre można łączyć na zatrzaskujące się pióra i wpusty bez używania klejów. Umożliwia to użytkowanie podłogi zaraz po ułożeniu, a nawet demontaż i ponowne ułożenie paneli w innym pomieszczeniu.

Płytki korkowe

Korek to naturalny materiał, odporny na wilgoć, grzyby, pleśnie i inne mikroorganizmy, a ponadto nie elektryzuje się, dzięki czemu nie przyciąga kurzu. Pokrywany jest fabrycznie lakierem lub woskiem, dlatego posadzkę można ścierać na mokro.

Podłoga z korka jest przyjemna w dotyku i ciepła, nawet bez ogrzewania podłogowego (w przeciwieństwie do płytek kamiennych lub ceramicznych). Wbrew powszechnemu wyobrażeniu, posadzki z korka są bardzo twarde, a jednocześnie elastyczne (grube płytki korkowe są twardsze od parkietów z gatunków drewna uznawanych za bardzo twarde). Posadzki z korka nie uszkodzi chodzenie w butach na szpilkach, ponieważ jest ona sprężysta i odporna na miejscowy nacisk.

Elementy łączy się na zatrzask albo przykleja do podłoża (wtedy korek wygłusza odgłos kroków). Podłogę można użytkować zaraz po montażu.

(fot. Opoczno)

Płytki ceramiczne i kamienne

Posadzkę z płytek ceramicznych lub z kamienia nietrudno utrzymać w czystości, bo łatwo się ją myje. Spoiny między płytkami dobrze jest zabezpieczyć specjalnymi preparatami, które chronią przed wnikaniem wilgoci i mają działanie grzybobójcze (podczas mycia posadzki ulegają bowiem zawilgoceniu).

Podłoga z płytek ceramicznych lub kamiennych będzie zimna, chyba że ułożymy pod nią ogrzewanie podłogowe.

Wykładziny elastyczne

Wykładziny z linoleum uznaje się za najbardziej higieniczne: są gładkie i nie przywierają do nich zanieczyszczenia, ponieważ linoleum się nie elektryzuje. Produkowane jest z oleju lnianego, mączki drzewnej, żywic naturalnych i wapieni, a barwione pigmentami. Materiał ten jest trwały i ciepły w dotyku.

(fot. Gerflor)

Wykładziny winylowe (z PVC) nie chłoną kurzu, łatwo je także utrzymać w czystości, ścierając na mokro. Kojarzone są najczęściej z kuchnią i przedpokojem, choć nadają się również do pozostałych pomieszczeń. Wykładziny winylowe należą do nieco zapomnianych materiałów, które znów stają się popularne. Produkowane są w różnych wzorach – niektóre doskonale imitują parkiet drewniany lub posadzkę z kamienia.

Wykładziny dywanowe

Osoby uczulone na roztocza (odchody roztoczy są bardzo silnym alergenem) nie powinni układać na posadzkach dywanów ani wykładzin dywanowych, bo łatwo gromadzi się w nich kurz, który sprzyja rozwojowi roztoczy. Najlepiej pozostawić gładką posadzkę, którą łatwo umyć.

Wykładzina dywanowa jest niedroga i często stosowana jako tymczasowe wykończenie podłóg, przed ułożeniem parkietu czy desek. Ponadto wykładziny z włókien sztucznych wyjątkowo dobrze przyjmują barwniki, więc wyróżniają się bogatą i nasyconą kolorystyką. Jeśli więc w domu alergika ma znaleźć się wykładzina dywanowa, powinna być wykonana z tworzyw sztucznych.

Naturalne włókna (na przykład wełna) są nośnikami alergenów. Niewskazane są wykładziny poliestrowe na piance – mogą zawierać formaldehyd, który ulatnia się jeszcze przez kilka miesięcy od ułożenia wykładziny.

( fot. Komfort)

Dla alergików groźne są odchody roztoczy, dlatego pokrycie wykładziny środkiem, który niszczy tylko mikroorganizmy, nie zawsze będzie skuteczne. Można kupić wykładziny fabrycznie pokryte specjalną powłoką, dzięki której kurz i roztocza nie wnikają w głąb wykładziny i łatwiej je usunąć. Zabezpiecza ona także przed szybkim wnikaniem wylanego soku czy herbaty do wnętrza włókien.

Powłoka ta ściera się z czasem, ale można ją odnowić dostępnymi w sklepach preparatami.

Wykładziny lepiej trzepać na dworze, a nie odkurzać w domu. Jeśli jednak nie jest to możliwe, dobrze jest stosować odkurzacze z funkcją trzepania i prania, które także filtrują powietrze, na przykład za pomocą filtru HEPA.

Jeszcze lepszym rozwiązaniem jest sprzątanie z odkurzaczem centralnym, który wyrzuca zanieczyszczone powietrze poza budynek, dzięki czemu nie wzbija kurzu w sprzątanych wnętrzach (można do niego dokupić końcówki do zbierania kurzu ze wszystkich powierzchni, nawet nietypowych dla tradycyjnego odkurzacza). Do prania wykładzin czy dywanów nie należy używać dużej ilości wody, ponieważ zwiększenie ich wilgotności sprzyja rozwojowi roztoczy i pleśni.

Jeśli w pokoju alergika z jakiegoś powodu musi być dywan, powinien być jak najmniejszy, ale najlepiej zastąpić go niewielkimi chodnikami, które będzie można prać w pralce.

Małgorzata Cuch