Praktyczne wskazówki przy dobieraniu podłóg

(fot. Quick Step)

Jeśli zastosujemy kilka podstawowych zasad nie będzie obawy wpadki.

Ciemna podłoga – optycznie zmniejszy pomieszczenie, a jasna powiększy.

Listwy cokołowe – szczególnie te w kolorze posadzki, przyklejone na ścianie, powiększą optycznie powierzchnię posadzki, ale jednocześnie obniżą wysokość pomieszczenie. Aby uniknąć tego efektu, można zastosować listwy w kolorze ścian, co w Polsce jest jeszcze mało popularne. Częściej stosuje się cokoły białe lub kremowe dopasowane do koloru drzwi i ościeżnic; najczęściej spotykane we wnętrzach w stylu angielskim, francuskim lub pałacowym.

Kolor mebli – stojących na podłodze też powinien kontrastować z posadzką; zasada jest prosta: jasne meble na ciemnej podłodze i odwrotnie. Jeśli jednak chcemy mieć i jasną podłogę, i jasne meble, by stworzyć wrażenie przestrzeni i lekkości, oddzielamy je kontrastującym dywanem.

Ciemne meble ustawione bezpośrednio na bardzo ciemnym parkiecie zlewałyby się i wyglądały ciężko. Rozdzielone (jasnym dywanem lub parkietem ze wstawkami z jasnego drewna) nabierają finezji i elegancji. Warto dodać mocny akcent przełamujący tradycyjny wyraz wnętrza. Tu rolę tę pełni ciemny pas ściany pod sufitem i barwne klosze lamp

Jeden kolor w różnych tonacjach – utworzy monochromatyczne wnętrze. To wyższa szkoła jazdy, tylko dla osób o wyrobionym smaku i sporej wrażliwości kolorystycznej. Aby wnętrze było konsekwentne i intrygujące, a nie mdłe i pozbawione wyrazistości, np. na podłodze z bielonego dębu lub selekcjonowanego białego jesionu ustawmy stół i krzesła z tego samego gatunku drewna, kanapę obitą białą tkaniną w bardzo rozbielony np. fioletowy wzór i całość aranżacji uzupełnijmy dodatkami z akcentami utrzymanymi w barwie bladego fioletu (zasłony, świece, kwiaty w wazonach).

Linia podziału podłóg przebiega prostopadle do wejścia. Wydziela w ten sposób strefę korytarza i optycznie zmniejsza pokój. Jeśli zależy nam na powiększeniu strefy wypoczynkowej, ułóżmy jednolitą posadzkę w całym salonie

Podział na strefy – w pomieszczeniach pełniących kilka funkcji można wprowadzić więcej niż jeden rodzaj materiału:
– w kuchni z jadalnią pod stołem układamy „dywanik” z drewna, a na pozostałej powierzchni bardziej praktyczną terakotę. Tak będzie przytulniej i cieplej w stopy, a krzesła będzie łatwiej przesuwać i nie będą zgrzytać po kamieniu;
– w salonie z otwartą kuchnią najlepiej tylko przed szafkami ułożyć pas gresu szerokości ok. 60 cm, a resztę podłogi wykończyć drewnem. Zminimalizujemy w ten sposób strefę kuchenną i powiększymy optycznie salon;
– w łazience – „chodnik” w innym kolorze lub z innego materiału, prowadzący od drzwi łazienki do umywalki ulokowanej naprzeciwko wejścia (eksponujemy najładniejszy sprzęt, lustro, szafkę) wyznaczy drogę i korzystnie wpłynie na proporcję małego wnętrza. Podobnie, imitując dywaniki, można wykończyć strefę przed wanną lub kabiną prysznicową.

Chodnik z mozaiki na podłodze wiedzie wprost do umywalki, a mozaikowe tło za nią podkreśla ten zabieg. Podłoga i ściany w jasnej barwie, glazura w tonie pośrednim – stanowią tło dla najciemniejszej, przykuwającej wzrok mozaiki

Wąski pas terakoty ułożony przed szafkami kuchennymi zmniejsza jej powierzchnię. Stół stoi już na podłodze „pokojowej”

Ewa Milbert
architekt wnętrz