Z czego może być wykonana wanna?

Akryl. Najpopularniejsze obecnie tworzywo do wyrobu wanien: lekkie, ciepłe w dotyku i stosunkowo tanie, ale niestety podatne na zarysowania. Łatwo je formować i barwić, dlatego wanny akrylowe mają często fantazyjne kształty i kolory. Sprzedawane są zwykle z akrylową obudową, ale że po wypuszczeniu wody obudowa ta czasem nieprzyjemnie skrzypi, boki wanny lepiej wykańczać płytkami.

Stal emaliowana. Zastąpiła popularne dawniej żeliwo, z którego produkowano solidne wanny emaliowane. Wanny stalowe są zimne w dotyku, a wlewanie do nich wody powoduje hałas (obie te wady może zredukować przez osadzenie wanny w specjalnej obudowie ze styropianowej wypraski w kształcie wanny). Renomowane firmy niekiedy pokrywają emalię powłoką zapobiegającą osadzaniu się zanieczyszczeń, co ułatwia utrzymanie wanny w czystości. Stali niestety nie można formować tak fantazyjnie jak akrylu, więc wykonane z niej wanny mają najczęściej kształt prostokątny.

Żeliwo emaliowane. W przeciwieństwie do stalowych, wanny żeliwne tłumią odgłosy wlewanej wody, nie chłodzą podczas kąpieli, są dość odporne na środki chemiczne i zarysowania. Pomimo że są kilkakrotnie cięższe od stalowych i kosztują 3–15 razy tyle co one, wciąż mają swoich zwolenników.

Miedź. Każda wanna miedziana ma niepowtarzalny kolor – od czerni, przez brąz aż do złota. Cena wanny miedzianej jest jednak bardzo wysoka (ok. 8000 zł).

Kompozyty. Kompozyty stosowane do produkcji wanien to zwykle mieszanki akrylu i kwarcu. Wykonane z nich wanny są ciężkie, odporne na uszkodzenia i ciepłe w dotyku. Świetnie tłumią dźwięk wlewającej się do nich wody. Ich minusem jest jednak wysoka cena.

Drewno. Wanny drewniane zwykle robi się z odpornego na wilgoć drewna teku lub wiązu, następnie żywicuje, a na końcu pokrywa ekologicznymi lakierami

Małgorzata Cuch