Rury z tworzyw sztucznych oraz miedzi w instalacji grzewczej.

Chociaż rury stalowe są nadal produkowane, to jednak najchętniej wykorzystywane są obecnie te z tworzyw sztucznych oraz miedzi. W przypadku instalacji grzewczej z miedzi musimy wykonać odpowiednie połączenia między miedzią a innymi metalami, zapobiegające korozji elektrochemicznej.

Decydując się na rury z tworzyw sztucznych należy pamiętać, że początkowy odcinek instalacji wychodzącej z kotła (1-2 m) musi być wykonany z rury metalowej. Zabezpieczy to tworzywo przed przegrzaniem i uszkodzeniem.

Rury miedziane lub z tworzyw sztucznych znacznie wydłużają się pod wpływem płynącej wewnątrz gorącej wody. Miedziane około 1,7 razy bardziej niż rury stalowe, zaś z tworzyw sztucznych – nawet kilkanaście razy. Najbardziej wydłużają się rury z PE-X i PP (ok. 15 razy bardziej niż stal). Przykładowo, przy wzroście temperatury o 50°C, 10-metrowy odcinek rury miedzianej, zwiększy się o 8,4 mm a rury z PE-X o około 9 cm – w stosunku do rur stalowych.

Dobrze jest więc stosować takie rury z tworzywa sztucznego, które nie zmieniając swoich wymiarów. Są to przewody z wkładką aluminiową lub z włókien szklanych (w przypadku rur z PP) albo rury wielowarstwowe (np. PE-X/Al/PE-X). Natomiast w przypadku rur z metalu trzeba wykorzystywać zjawisko ich samokompensacji albo stosować kompensatory U-kształtowe. Ponieważ tworzywa sztuczne nie chronią przed przenikaniem tlenu do wnętrza instalacji, należy stosować rury z powłoką antydyfuzyjną albo z wkładką metalową, która całkowicie je uszczelnia.