Czym uszczelnić taras (izolacja przeciwwilgociowa, hydroizolacja)?

Izolacja przeciwwilgociowa (hydroizolacja) tarasów musi być wytrzymała, odporna na stałe zawilgocenie i elastyczna.

• Papy podkładowe. Składają się z osnowy (z włókna szklanego lub poliestru) oraz powłoki bitumicznej z asfaltów zwykłych i mody fikowanych. Układa się je zawsze w dwóch warstwach, przedzielonych albo podsypką poślizgową z drobnego piasku, albo wkładkami z folii polietylenowej.
  
  Pierwsza warstwa powinna być układana na równym podłożu, z którego usunięto wszelkie ostre wypukłości. Papę układa się na co najmniej 10-centymetrowy zakład. Pierwszą jej warstwę należy przykleić lepikiem do podłoża.
  
  Uwaga! Na izolacje tarasów nie nadają się papy na osnowie z tektury – nawet jeśli są przyklejone i posmarowane lepikiem, nie gwarantują szczelności.
  
  

• Uszczelnienie styku tarasu i ściany umożliwiają specjalne taśmy, które zatapia się w warstwie płynnej izolacji (fot. Henkel)

  Folie. Coraz częściej, zamiast izolacji z papy, stosuje się folie z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE), które mogą być:
  
  – płaskie – układa się je w dwóch warstwach, przy czym spodnią przykleja się do podłoża. Są bardziej elastyczne niż papy i w przeciwieństwie do nich nie sklejają się ze sobą (utrzymują poślizg).
  
  – wytłaczane – chronią przed przenikaniem wody i umożliwiają szybkie jej odprowadzenie. Folie takie łączy się na zakład, uszczelniony taśmą samoprzylepną.
  
  Niektóre folie mają dodatkową powłokę z włókniny polipropylenowej. Zależnie od sposobu ułożenia oraz kształtu i wielkości wytłoczeń, folie takie mogą pełnić dwojaką funkcję:
  
  – układane włókniną do spodu (na warstwie elastycznej zaprawy klejowej) – umożliwiają wykonanie izolacji bezpośrednio pod warstwą wykończenia tarasu i odprowadzanie pary wodnej z betonowego podłoża, dzięki czemu nie dochodzi do jej skraplania i zamarzania.
  
  – układane włókniną do góry – na folii płaskiej lub papie, zapewniają drenaż z warstw pod wykończeniem i szybkie odprowadzenie wody, która może wpływać pod posadzkę, na przykład przez spoiny między płytkami.
  
  
• Masy uszczelniające. Produkowane są na bazie żywic polimerowych (tzw. folie w płynie) lub cementu (zaprawy uszczelniające). Ułożone na betonowym podłożu tworzą szczelną bezspoinową powłokę. Nakłada się je pędzlem lub pacą w dwóch warstwach o łącznej grubości 2-4 mm.

Redakcja BD