Łuk z płyt g-k w praktyce

Na sufitach płyty mocuje się prostopadle do profili nośnych (w ścianach – równolegle). Łączenia zawsze wykonuje się na profilu, a płyty w kolejnych rzędach muszą być przesunięte względem siebie przynajmniej o jeden rozstaw profili konstrukcyjnych. Rozstaw wkrętów mocujących nie może być większy niż 15 cm. Tak mały rozstaw powoduje zmniejszenie siły docisku do płyt, a tym samym zapobiega ich przebiciu pod wpływem własnego ciężaru.

Warto jeszcze zwrócić uwagę na jedno. Otóż ze względów akustycznych wskazane jest, aby okładzina sufitu w żadnym miejscu nie dotykała do ścian. Tylko wtedy bowiem da się wyeliminować boczne przenoszenie drgań (fali dźwiękowej).

Uwaga! Do płyty g-k o grubości 12,5 mm można mocować przedmioty o wadze do 3 kg. Cięższe – do profili.

Z płyt g-k można też wykonać sufit krzywoliniowy, tzw. łukowy. W tym przypadku kładzie się cieńsze, elastyczne płyty – grubości 6,5 mm. I tu warto zaznaczyć, że są „wyspecjalizowane” płyty o nacinanej w kształt klina powierzchni oraz kształtki, których promień gięcia wynosi ok. 30 cm.

W tym przypadku również ruszt może być pojedynczy lub podwójny. Podwójny tworzą wygięte profile poprzeczne (główne) i proste wzdłużne (nośne). Natomiast pojedynczy to tylko wzdłużne profile nośne, mocowane przy użyciu różnej długości wieszaków.