Właściwa grubość izolacji

W większości przypadków granicę opłacalności stosowania izolacji wyznacza współczynnik przenikania ciepła U na poziomie 0,2 W/(m²K), ale najczęściej przyjmuje się ok. 0,25 W/(m²K) – wymagania normatywne to 0,3 W/(m²K).

W ścianach szkieletowych, przy izolacji poddaszy oraz w ścianach trójwarstwowych o cienkich ścianach nośnych, wystarczy brać pod uwagę ciepłochronność samego ocieplenia. Dzielimy wtedy przewodność cieplną materiału l przez wymagany współczynnik U i otrzymujemy potrzebną grubość ocieplenia w metrach.

Przykładowo, przy założeniu, że chcemy uzyskać ciepłochronność izolacji poddasza równą 0,25 W/(m²K) i użyjemy do tego celu wełny mineralnej o współczynniku λ 0,04 W/(mK) grubość materiału wyniesie:

g = λ : U = 0,04 : 0,25 = 0, 16 m czyli 16 cm.

W ścianach warstwowych wyznaczenie grubości izolacji będzie trudniejsze. Musimy bowiem znać przewodność cieplną warstwy konstrukcyjnej oraz jej grubość. Informację o ciepłochronności bloczków czy pustaków możemy uzyskać od ich producenta. Tu podajemy orientacyjne współczynniki λ najczęściej używanych materiałów:

• bloczki z betonu komórkowego odmiany 600 – 0,13 W/(mK);
• pustaki ceramiczne poryzowane – 0,16 W/(mK);
• pustaki szczelinowe typu Max – 0,45 W/(mK);
• bloczki silikatowe – 0,80 W/(mK).