Jak powinno się stawiać ścianki działowe na tzw. podłodze pływającej ułożonej na ociepleniu od strony gruntu?

Odpowiedź eksperta: Zasadniczo murowane ścianki działowe – zwłaszcza o dużej masie np. z pełnej cegły powinny być stawiane na betonowej warstwie stabilizującej grunt, z ewentualną poszerzoną stopką rozkładającą naciski na większą powierzchnię. Rozwiązanie takie powoduje jednak pojawienie się mostka cieplnego gdyż ścianka w takim przypadku nie jest odizolowana cieplnie od gruntu.

Problem ten można jednak rozwiązać ustawiając ją na warstwie izolacyjnej z polistyrenu ekstrudowanego, który ma wystarczającą odporność na nacisk wywierany przez ciężar ścianki. Zakładając bowiem wykonanie jej z ciężkich cegieł pełnych o masie objętościowej 1800 kg/m³ i grubości ściany 12 cm naciski jednostkowe nie przekroczą 60 kPa.

Natomiast wytrzymałość na długotrwały nacisk płyt z polistyrenu ekstrudowanego przy odkształceniu poniżej 2% wynosi 110–250 kPa (zależnie od odmiany) zatem z powodzeniem może przenosić takie obciążenie. Rozwiązanie to pozwala na zaizolowanie cieplne i oddylatowanie ścianki działowej od pływającej podłogi, wymaga jednak wcześniejszego zaplanowania jej przebiegu.

W praktyce podczas budowy położenie ścianek działowych jest często zmieniane gdy przymierzamy się już do planowania rozstawienia mebli, wyposażenia kuchni czy łazienki. Przy ułożonym już podkładzie podłogowym nie można więc będzie postawić ich na niższych warstwach.

Oczywiście w dowolnym miejscu będziemy mogli ustawić wtedy lekkie ścianki szkieletowe pokryte płytami gipsowokartonowymi, ale również i ścianki murowane o niskiej masie np. z pustaków ceramicznych czy betonu komórkowego. Wywierane przez nie naciski nie przekraczają 20–30 kPa czyli wartości znacznie mniejszej niż wytrzymałość betonowego jastrychu, zwłaszcza, gdy w tej warstwie umieszczona została siatka zbrojenia przeciwskurczowego.

Redakcja BD