Słyszałem o tzw. dachu zielonym, który umożliwia użytkowe wykorzystanie dachu płaskiego. Czy taka przeróbka jest możliwa i jaki będzie zakres ewentualnych robót adaptacyjnych?

Odpowiedź eksperta: Możliwość przystosowania dachu płaskiego do użytkowania jako taras z utwardzoną lub trawiastą nawierzchnią zależy przede wszystkim od konstrukcji i nośności stropodachu. Dodatkowe warstwy oraz obciążenia użytkowe zwiększają nacisk na konstrukcje dachowa nawet o 300–400 kG/m², co często przekracza projektowaną nośność stropu.

Dach zielony możemy wykonać także przy niewielkim spadku połaci. Ważne by wybrać płytko ukorzeniające się rośliny o niewielkich wymaganiach (fot. Xero Flor)

Dlatego przed podjęciem decyzji o przeróbce należy przeprowadzić ekspertyzę wytrzymałości stropu i ewentualnie wykonać jego w wzmocnienie w postaci np. wylania dodatkowej płyty żelbetowej. Konieczne też będzie wykonanie attyki wokół dachu.

Będzie ona obramowaniem dla wierzchnich warstw i oraz umożliwi zamontowanie barierek ochronnych. Trzeba również rozwiązać problem odwodnienia dachu i zależnie od możliwości adaptacyjnych wpusty dostosowuje się do odwodnienia wewnętrznego (lepsze rozwiązanie) lub do kanałów zewnętrznych.

Warstwy pokryciowe dachu odwróconego zależą od planowanej nawierzchni, którą może być żwir, płyty chodnikowe bądź kamienne, warstwa wegetacyjna dla roślin. W każdym przypadku, bezpośrednio na stropodachu układana jest izolacja przeciwwodna z dwóch warstw papy termozgrzewalnej.

Musi być ona wywiniętą na ścianki attyki a od staranności wykonania zależy szczelność dachu. Kolejna warstwa to ocieplenie z płyt polistyrenu ekstrudowanego XPS z krawędziami ukształtowanymi schodkowo.

Na wierzchu ocieplenia układana jest geowłóknina zapobiegająca wnikaniu kruszywa między płyty termoizolacji, które pełni funkcję warstwy dociskowej oraz drenażowej. W przypadku pozostawienia nawierzchni żwirowej jej grubość powinna wynosić przynajmniej 8 cm i wykonuje się ją ze żwiru o granulacji 16–32 mm. Natomiast w przypadku nawierzchni z płyt lub roślinnej żwir powinien mieć granulację 4–8 mm, a grubość warstwy nie mniejszą niż 5 cm.

Płyty chodnikowe lub kamienne układa się bezpośrednio na żwirowej podsypce natomiast w przypadku nawierzchni zielonych warstwę drenażową pokrywa się geowłókniną zapobiegającą rozrastaniu się korzeni. Grubość warstwy wegetacyjnej i rodzaj gruntu dobiera się do wymagań uprawianych roślin, przy czym grubość tej warstwy wynosi od 15–30 cm.

Redakcja BD