Budujemy Dom
Wykańczanie / Ściany wewnętrzne / Artykuły

Remont ścian wewnętrznych

Ściany brudzą się i niszczeją stopniowo. Nie przeszkadza to nam dopóty, dopóki nie zauważymy, że zaczęły szpecić nasze wnętrza. Wtedy pora na decyzję o remoncie ścian wewnętrznych.

Malowanie ścian wewnętrznych
  (fot. Dyrup)

Planując odnawianie ścian, myślimy zazwyczaj o ich malowaniu lub tapetowaniu, tymczasem niekiedy okazuje się też, że wymagają one przedtem uciążliwego skrobania i naprawy tynków, a więc zakresu prac dużo większego niż przewidywaliśmy.

Zanim chwycimy za pędzel lub wałek, sprawdźmy, jakie przygotowania będą niezbędne. A to zależy z jednej strony od stanu ścian, a z drugiej – od efektu, jaki chcemy osiągnąć.

Na tej podstawie podejmiemy również decyzję o tym, czy sami będziemy przeprowadzać remont, czy zlecimy to fachowcom. Warto też zawczasu ustalić, jakich materiałów i narzędzi będziemy potrzebować oraz zaplanować kolejność prac do wykonania.

Naprawiamy tynki

Gips szpachlowy 
 Gips szpachlowy używany jest między innymi do uzupełniania ubytków w tynkach (fot. KMK Gips)

Jeśli tynk nie trzyma się podłoża, konieczne będzie jego skucie. Sprawdza się to, opukując ściany: głuchy odgłos świadczy o odspojeniu wyprawy i powstaniu pustej przestrzeni pod tynkiem. Skucie może okazać się konieczne również wtedy, gdy tynk osypuje się po lekkim zarysowniu ostrym narzędziem. Można też skuć wierzchnią warstwę tynku, zamiast zdrapywać farbę, ale jest to kosztowne i uciążliwe.

Zaprawy do uzupełniania ubytków w tynku dobiera się w zależności od rodzaju tynku oraz stopnia jego zniszczenia.

Zaprawy cementowo-wapienne stosuje się obecnie głównie do wykonywania podkładów pod warstwy wykańczające np. z gładzi gipsowej lub pod okładziny z płytek ceramicznych. Zaprawy te można przygotowywać bezpośrednio na budowie albo użyć gotowych mieszanek dostarczanych w workach.

Tynki cementowo-wapienne wykonuje się jako dwu- lub trójwarstwowe. Pierwsza warstwa – obrzutka – pełni funkcję warstwy kontaktowej, poprawiającej przyczepność. Następna warstwa – narzut – o grubości 1-1,5 cm wyrównuje podłoże i stanowi podkład pod gładź wykańczającą lub okładzinę.

Narożniki i profile 
 Narożniki i profile
 Narożniki i profile. Ich stosowanie ułatwia wykańczanie ścian zarówno z płyt gipsowo-kartonowych jak i tynkowanych (fot. Metpol)

Dla uzyskania równej powierzchni tynku stosuje się wstępnie osadzone w ścianie prowadnice z metalowych listew, po których prowadzi się łatę do wyrównywania powierzchnię narzutu. Prowadnice te przykleja się do surowego muru, a następnie przykrywa tynkiem. Przeciętne zużycie zaprawy przy tynkowaniu tradycyjnym wynosi 15-25 kg/m2 zależnie od równości podłoża. Dalsze prace remontowe ścian można zacząć po wyschnięciu tynków.

Zaprawy gipsowe, w przeciwieństwie do tradycyjnych cementowo-wapiennych, zapewniają uzyskanie gładkich powierzchni przy jednowarstwowym nakładaniu, a ponadto szybko wysychają. Gipsowe zaprawy tynkarskie produkuje się w różnych odmianach – do nakładania ręcznego lub maszynowego z zawartością kruszyw o różnym uziarnieniu.

Zaprawy wapienno-gipsowe nadają się do stosowania w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności powietrza. Ze względu na korozyjne oddziaływanie gipsu wszystkie elementy stalowe, które miałyby się stykać z tymi zaprawami, trzeba zabezpieczyć powłokami ochronnymi lakierniczymi lub galwanicznymi. Średnia grubość tynku powinna wynosić ok. 10 mm, co w zależności od odmiany użytej zaprawy wymaga zużycia 8-12 kg/m2 powierzchni ściany.

Długi czas wiązania (60-180 min) umożliwia staranną obróbkę nałożonej warstwy i dokładne jej zatarcie na gładko przez tzw. filcowanie. Zależnie od grubości nałożonej warstwy tynku oraz warunków otoczenia, malowanie nowo otynkowanych powierzchni można przeprowadzić już po 10-14 dniach.

Dużą zaletą tynków wapienno-gipsowych jest łatwość dokonywania napraw ich powierzchni. Miejsca uzupełnionych ubytków stają się praktycznie niewidoczne po zatarciu i przeszlifowaniu – w przeciwieństwie do tynków tradycyjnych, na których zawsze widoczne są ślady po uzupełnieniach.

Zaprawy do gładzi tynkarskich umożliwiają uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni tynku: w tym celu nakłada się je jako warstwę wykańczającą na tradycyjne wyprawy cementowo-wapienne lub gipsowe. Produkowane są dwie odmiany zaprawy do gładzi – na bazie gipsu lub anhydrytu.

Gładzie gipsowe charakteryzują się większą twardością, ale trudniej je szlifować niż gładzie anhydrytowe. Grubość warstwy wygładzającej powinna wynosić średnio ok. 2 mm, co wymaga zużycia ok. 2 kg/ m2 wyrównywanej powierzchni.

Przed nałożeniem gładzi na surowy tynk cementowo-wapienny jego powierzchnię trzeba zagruntować preparatem wzmacniającym podłoże, co zapobiega wykruszaniu się luźno związanych ziaren tynku w czasie naciągania warstwy wygładzającej.

Wygładzanie przeprowadza się najczęściej dwuetapowo: najpierw naciąga się wstępną warstwę wyrównującą z gęstej zaprawy, a po jej wyschnięciu i przeszlifowaniu nakłada się cienką warstwę wygładzającą.

A teraz malowanie

Przygotowanie ścian

Niektórzy producenci oferują farby przeznaczone specjalnie do pokojów dziecięcych
 Niektórzy producenci oferują farby przeznaczone specjalnie do pokojów dziecięcych (fot. Tikkurila)

Surowe tynki i płyty gipsowo-kartonowe wymagają zawsze zagruntowania przed malowaniem: preparat gruntujący wiąże luźno przylegające cząsteczki podłoża, wzmacnia je i wyrównuje jego chłonność.

Podłoża uprzednio malowane farbą emulsyjną wystarczy zmyć wodą z dodatkiem detergentu, ale farby klejowe lub wapienne trzeba całkowicie zeskrobać. Drobne uszkodzenia wypełnia się szpachlówką do tynku lub zaprawą gipsową. Wąskie pęknięcia trzeba przed wypełnieniem skośnie poszerzyć, aby masa wypełniającą weszła głęboko w szczelinę.

Popularne niegdyś lamperie z farby olejnej mogą sprawić sporo kłopotu przy odnawianiu. Ścian tak pomalowanych nie można bezpośrednio malować farbą emulsyjną.

Grube powłoki mają często spękania powierzchni, a czasem odpadają całymi płatami. Radykalnym środkiem jest całkowite usunięcie powłoki środkami chemicznymi lub jej zeszlifowanie. Zabiegi te są jednak bardzo pracochłonne i uciążliwe. Jeśli stare powłoki mają być jedynie odświeżone, to po zaszpachlowaniu pęknięć i ubytków całą powierzchnię przeciera się gruboziarnistym papierem ściernym i maluje się niskoaromatyczną farbą ftalową.

Czym malować

Aby właściwie wybrać kolor 
 Aby właściwie wybrać kolor
i odcień farby, przed zakupem dobrze
jest skorzystać ze wzorników lub
próbek farby (fot. Jedynka)
Właściwości farb. Koszt robót malarskich zależy w znacznym stopniu od tego, jaką farba ma zdolność krycia: im jest mniejsza, tym więcej warstw trzeba nakładać. Zazwyczaj ściany maluje się dwa razy, ale zdarzają się też farby niskiej jakości, którymi trzeba malować wielokrotnie, aby osiągnąć jednolity kolor.

Ważną cechą farby jest czas osiągania pyłosuchości, po którym można nałożyć następną warstwę. Materiały szybkoschnące są odporne na przywieranie kurzu i pyłu już po 15-30 minutach, a powtórne malowanie można wykonywać po 2-3 godzinach.

O łatwości nakładania farb – zwłaszcza na powierzchnie pionowe – decydują ich właściwości tiksotropowe (wysoka przyczepność do podłoża w stanie płynnym), co zapobiega powstawaniu zacieków przy nakładaniu grubej powłoki oraz tzw. „rozpływność” eliminująca smugi od pędzla, szczególnie szpecące na błyszczących powierzchniach.
Tacka ułatwiająca nabieranie farby na wałek
  Tacka ułatwiająca nabieranie farby na wałek (fot. Dyrup)

Właściwości użytkowe powłok malarskich. Oprócz barwy i połysku pożądane są takie cechy jak: odporność na uszkodzenia i zabrudzenia, łatwość zmywania, trwałość barw, przepuszczalność wobec pary wodnej i jak najmniejsza emisja szkodliwych substancji.

O właściwościach tych decyduje rodzaj użytego do produkcji spoiwa, pigmentów i dodatków nadających wymagane cechy. Większość z farb można barwić na dowolne kolory według palety barw w systemach RAL lub NCS w automatycznych mieszalnikach zapewniających powtarzalność odcieni.


Rodzaje farb. W robotach budowlanych największe zastosowanie mają farby o spoiwie akrylowym, lateksowym, silikonowym, krzemianowym i alkidowym. Ten ogólny podział tylko w przybliżeniu określa ich walory, gdyż producenci modyfikują te spoiwa, tworząc farby o znacznie różniących się właściwościach.

  • Do malowania wnętrz najczęściej stosuje się wyroby akrylowe. Zróżnicowanie cenowe w tej grupie wyrobów jest ogromne – z pozoru podobne farby mogą różnić się ceną nawet kilkakrotnie. Farby bardzo tanie są najczęściej miernej jakości, a w pracach remontowych ścian wymagają wielokrotnego nakładania.

    Ostrożnie trzeba również traktować drogie farby, reklamowane jako kryjące przy jednokrotnym malowaniu, bo to się udaje tylko na czystych, jednobarwnych podłożach o wyrównanej chłonności.

  • Do likwidacji zacieków, a także zażółceń od nikotyny przeznaczone są dające matową powłokę farby o spoiwie alkidowym – rozpuszczalnikowe. Mogą być stosowane jako docelowe pokrycie lub podkład pod standardowe farby akrylowe.

  • Do pomieszczeń o specjalnych wymaganiach produkuje się farby o dużej odporności na stałe zawilgocenie i umożliwiające wielokrotne zmywanie (nawet do 15 000 cykli testujących). Produkowane są one na bazie wodorozcieńczalnego kopolimeru lateksowo-akrylowego.
Ze względu na bezpieczeństwo pracy oraz łatwość mycia narzędzi malarskich wygodniej jest stosować wyroby wodorozcieńczalne, produkowane obecnie praktycznie na wszystkie rodzaje podłoży.

Niemal wszystkie materiały malarskie dostosowane są do nakładania pędzlem, wałkiem lub metodą natrysku hydrodynamicznego. Warstwy podkładowe zaleca się nakładać pędzlem, gdyż tą metodą uzyskuje się najlepsze wcieranie farby zwłaszcza w porowate podłoże. Malowanie najwygodniej przeprowadzić przy użyciu wałka, co umożliwia uzyskanie jednolitego pokrycia. Nie wolno nakładać drugiej warstwy, dopóki poprzednia dostatecznie nie wyschnie, gdyż można spowodować oderwanie się jej od podłoża. Malować można również pędzlem z miękkim włosiem, ale przy dużej gęstości farby mogą na powierzchni pozostać smugi po pędzlu.

Zamiast malowania – tapety

Co na ścianę

Tapetowanie jest z reguły nieco droższe od malowania, za to pozwala ukryć niewielkie uszkodzenia tynku, a także całkowicie zmienić wystrój wnętrza.

Stonowane kolorystycznie tapety, często o fakturowanej powierzchni, przeznaczone są głównie do pokojów dziennych. Cienka powłoka ochronna umożliwia ich delikatne zmywanie, a odporne na światło barwniki nie bledną przez wiele lat. O właściwościach poszczególnych rodzajów tapet informują umieszczone na opakowaniach piktogramy, określające m.in. odporność na zmywanie, promieniowanie UV, sposób układania i zdzierania oraz dopuszczalne zawilgocenie.

Przyklejanie tapet
Kładzenie pierwszej warstwy farby lub gruntowanie
Kładzenie drugiej warstwy farby
 Tapetowanie - efekt końcowy
Kolejne etapy wykańczania ścian tapetami z włókna szklanego: przyklejanie tapet , kładzenie pierwszej warstwy farby lub gruntowanie , kładzenie drugiej warstwy farby oraz efekt końcowy (fot. Caparol)
Tapety z włókna szklanego
 Tapety z włókna szklanego maluje się dopiero po przyklejeniu (fot. Praktiker)
  Tapety z korka
 Tapety z korka mogą mieć różne wzory (fot. Praktiker)

Tapety papierowe. Są najtańsze, ale i najmniej trwałe, a przeznaczone głównie do sypialni i innych pomieszczeń, w których ściany są nieznacznie narażone na zabrudzenie. Dużą popularnością cieszą się papierowe tapety o żywych kolorach przeznaczone do pokojów dziecinnych. Przeznaczone są do krótkotrwałego użytkowania; ponieważ są tanie, można sobie pozwolić na częstą ich wymianę.

Tapety winylowe. Do kuchni i łazienek oferowane są specjalne kolekcje tych tapet o dużej odporności na szorowanie i o wzornictwie naśladującym płytki ceramiczne. Nie dorównują one jednak trwałością i odpornością na zabrudzenie okładzinom ceramicznym, a w bezpośrednim sąsiedztwie kuchenek, zlewozmywaków szybko pokrywają się niemożliwymi do usunięcia osadami tłuszczu.

Raufazy. Są to tapety przeznaczone do malowania, a układa się je dla nadania ścianom faktury. Faktura uzyskiwana jest dzięki umieszczonym między warstwami papieru wiórkom drzewnym, które mogą mieć różną wielkość i gęstość rozmieszczenia. Do malowania raufaz należy używać farb akrylowych dobrej jakości. Można je wielokrotnie przemalowywać.

Tapety z włókna szklanego Nadają się do pomieszczeń, w których ściany mogą być narażone na uszkodzenia, bo niełatwo się im poddają, a ponadto dekoracyjne sploty włókien tapety nadają ścianom estetyczny wygląd. Po przyklejeniu tapety te maluje się specjalną farbą odporną na wielokrotne zmywanie i szorowanie.

Tapety welurowe, z korka naturalnego i metalowe, a także fototapety. To szczególne tapety dekoracyjne. Stosowane zwykle jako akcent wystroju wnętrza, a nie materiał do pokrywania całej powierzchni ścian.

Zanim przykleimy tapetę

Pod tapety nie trzeba tak starannie wygładzać powierzchni jak przed malowaniem, ale tynk nie może być „pofalowany”, gdyż uniemożliwiłoby to równe łączenie brytów. Krzywa powierzchnia ma bowiem w rozwinięciu większą długość, przez co niektóre tapety trudno byłoby „naciągnąć” do równej krawędzi, przez co na łączeniach mogłyby się pojawić szpecące szczeliny. Podłożem pod tapety może być surowy tynk, powłoka malarska lub dobrze przylegająca do ściany tapeta.

Surowy tynk wymaga pomalowania preparatem gruntującym, który zmniejszy szybkość wysychania kleju i poprawi jego przyczepność.

Powierzchnie malowane, zależnie od rodzaju farby i jej stanu wymagają albo całkowitego usunięcia łuszczących się powłok lub przetarcia papierem ściernym.

Powierzchnie malowane farbami emulsyjnymi nie wymagają gruntowania – wystarczy nałożenie podkładu z rozcieńczonego kleju do tapet.

Stare, źle przylegające tapety trzeba zerwać posługując się np. żelazkiem wytwarzającym parę, co ułatwi ich odrywanie. Jeśli na ścianie ułożone były tapety rozwarstwiające się, wystarczy oderwać ich wierzchnią warstwę: pozostały podkład będzie dobrym podłożem dla nowego pokrycia.

Możemy już przyklejać

Tapetowanie nie jest zbyt trudne, ale wymaga dokładnego przestrzegania niżej podanych zasad.

Dobór kleju. Klej należy dobrać do rodzaju tapet, kierując się zaleceniami ich producenta. Najczęściej używane są nie brudzące powierzchni tapet kleje metylocelulozowe o dużej sile sklejania.

Wyznaczanie linii. Tapetowanie rozpoczyna się od wyznaczenia na ścianie linii pionowej w odległości ok. 45 cm od narożnika przy oknie. Jeśli ściany nie trzymają pionu, linię wyznacza się na każdej ścianie.

Cięcie tapet na bryty. Standardową rolkę o długości 10 m tnie się na tzw. bryty, czyli odcinki odpowiadające wysokości tapetowania plus 3-5 cm zapasu. Na tapetach wzorzystych, w których występuje powtarzalność wzorów trzeba przy tym zwrócić uwagę na długość raportu, czyli odstęp między wzorami, i cięcia należy wykonać zawsze w jednakowej odległości od zaznaczonego początku wzoru.

Zamiast tynkowania na mokro

Kto woli gładkie ściany bez kłopotliwego tynkowania i gipsowania, może je pokryć płytami suchego tynku, czyli płytami gipsowo-kartonowymi (w skrócie g-k). Płyty można mocować do ściany na dwa sposoby – klejem bezpośrednio do muru lub przyklejając je do pasów kierunkowych z odcinków tych płyt. Pierwszy sposób stosuje się wówczas, gdy ściana jest względnie równa, a odchylenia od płaszczyzny nie przekraczają 1,5 cm. Na płyty przycięte do wysokości pomieszczenia nakłada się placki kleju gipsowego w ilości nie przekraczającej 2 kg/m2 .

Placki kładzie się na obwodzie co ok. 20 cm i w ten sam sposób przez środek płyty. Płytę z plackami dociska się do ściany i koryguje jej położenie posługując się poziomnicą i młotkiem gumowym. Drugi sposób, stosowany na nierównych podłożach, polega na wstępnym przyklejeniu pasków płyty o szerokości 6-8 cm w rozstawie co 60 cm, tak aby tworzyły one równą płaszczyznę. Następnie szpachlą zębatą nanosi się klej na te pasy i dociska płyty g-k. W robotach remontowych może się zdarzyć, że stan ściany nie gwarantuje dobrej przyczepności kleju do tego podłoża.

W takich sytuacjach płyty można zamocować wkrętami do metalowego lub drewnianego stelaża, a wolne przestrzenie między profilami wypełnić wyciszającą warstwą wełny mineralnej. Ostateczne wykończenie ścian pokrytych płytami g-k polega na zaszpachlowaniu i oszlifowaniu miejsc ich łączenia oraz zagruntowaniu całej powierzchni preparatem wyrównującym nasiąkliwość i ograniczającym chłonność farb i klejów oraz na pomalowaniu.

Nanoszenie kleju. Przygotowany klej nanosi się szerokim pędzlem na spodnią stronę tapety równomierną warstwą, a następnie składa się bryt na trzy części klejem do środka. Niektóre tapety nie wymagają nanoszenia kleju, gdyż mają klej fabrycznie nałożony, który wystarczy zwilżyć wodą. Po nałożeniu kleju trzeba odczekać kilka minut, aż klej wsiąknie i zmiękczy tapetę.

Przyklejanie. Złożony bryt przenosi się w miejsce przyklejenia i po odwinięciu górnego brzegu przykłada się tapetę do ściany. Boczna krawędź tapety powinna przylegać do zaznaczonej na ścianie linii pionowej. Stopniowo rozdzielając złożoną tapetę, przyciska się ją szczotką tapeciarską ruchami poziomymi w kierunku od środka brytu ku brzegom. Przyklejanie wygodniej prowadzić we dwie osoby, gdyż łatwiej wtedy korygować ustawienie dolnej części brytu.

Kolejne pasy przykleja się w ten sam sposób, dosuwając nowy bryt do krawędzi już ułożonego. Resztki kleju, które mogą dostać się na powierzchnię, należy od razu ścierać wilgotną szmatką, a styki tapety dociskać rolką gumową.

Dobrze przyklejona tapeta nie może odstawać od podłoża na krawędziach, a na jej powierzchni nie może być wybrzuszeń spowodowanych złym dociśnięciem lub nadmiarem kleju. W narożnikach pomieszczeń, których ściany nie są idealnie pionowe, łączenie brytów na styk jest niemożliwe. Przykleja się je wtedy na zakład – zwykle prawie niewidoczny. Można również przyciąć krawędzie po ułożeniu tapety, ale nie zawsze to się udaje ze względu na szybkie tępienie się nożyka na twardym tynku.

Po wyschnięciu kleju nadmiar tapety przy podłodze odcina się nożykiem wzdłuż listwy przypodłogowej.

 Katarzyna Olędzka, Cezary Jankowski

aktualizacja: 2010-11-09

Dodaj komentarz

Zdaniem naszych Czytelników

Ja jestem zwolennikiem farb, od lat kupuję sprawdzoną śnieżkę, do kuchni i łazienki magnat i jestem zawsze zadowolony z efektu, a jak chce coś orginalnego na ścianie to wybieram jakiś system dekoracyjny magnata i jest ok. Tapety kojarzą mi się z jakimiś malutkimi pomieszczeniami. Wole farby!.

Gość: zwolennik

30 Sie 2011, 11:14

Szkoda, ze nie wspomniano o szpachlach winylowych tzw. joint compound, ktore sa znacznie lepsze niz gips czy gladz do latania malych dziurek...

margaretka2002

04 Cze 2010, 13:17

po przeczytaniu kilku artykułów na innych portalach odnośnie remontu ścian muszę przyznać ze w koncu ukazał sie artykuł w znaczny sposób wyczerpujący temat,dla kogoś kto budowlanką nie zajmuje sie na codzień..

Gość: student

04 Cze 2010, 07:00

Pokaż wszystkie komentarze Chcesz wiedzieć więcej - zajrzyj na Forum.BudujemyDom.pl
Najbardziej znane marki
Sucha zabudowa (płyty g-k i g-w)
Kolekcja płytek klinkierowych MANUS
Kolekcja płytek klinkierowych MANUS Płytki klinkierowe to doskonała alternatywa dla tradycyjnych już rozwiązań we wnętrzach, takich jak tapety czy farby. Płytki z kolekcji ...
Zastosowanie systemów fermacell w Miejskim Przedszkolu w Piastowie
Zastosowanie systemów fermacell w Miejskim Przedszkolu w Piastowie Konstrukcje modułowe to bardzo szybko rozwijająca się na świecie gałąź budownictwa komercyjnego i publicznego. Jednym z najlepszych przykładów ...
Jak stosować ścienny kamień dekoracyjny?
Jak stosować ścienny kamień dekoracyjny? Wskazówki Tomasza Ługowskiego, Głównego Projektanta firmy Bruk-Bet, dotyczące udanych aranżacji wnętrz z wykorzystaniem kamieni dekoracyjnych.
Newsletter BudujemyDom.pl
Zapisz się do naszego bezpłatnego newslettera i otrzymuj najświeższe informacje prosto na Twoją skrzynkę e-mailową.
Miesięcznik Budujemy Dom - wersja elektroniczna gratis!
Zapisz się na bezpłatny newsletter BudujemyDom.pl, a otrzymasz najnowszy numer miesięcznika Budujemy Dom w wersji elektronicznej. Do rozdania mamy 50 egzemplarzy. Ty otrzymasz jeden z nich całkowicie za darmo.
Dlaczego warto się zapisać?
Aktualności z rynku budownictwa jednorodzinnego, porady budowlane, najciekawsze tematy z forum.budujemydom.pl, zapowiedź tematu tygodnia oraz raportu miesiąca dostępnego w serwisie w pełnej wersji.
x

Zamknij okno x
Newsletter
Zapisz się do naszego bezpłatnego newslettera i otrzymuj najświeższe
informacje prosto na Twoją skrzynkę e-mailową.
Budujemy Dom - wersja elektroniczna gratis!
Zapisz się na bezpłatny newsletter BudujemyDom.pl, a otrzymasz najnowszy numer miesięcznika Budujemy Dom w wersji elektronicznej. Do rozdania mamy 50 egzemplarzy. Ty otrzymasz jeden z nich całkowicie za darmo.     
Dlaczego warto się zapisać?
- aktualności z rynku budownictwa jednorodzinnego;
- porady budowlane;
- najciekawsze tematy z forum.budujemydom.pl;
- zapowiedź tematu tygodnia oraz raportu miesiąca dostępnego w serwisie w pełnej wersji.
Zapisz się do newslettera
Klub Budujących Dom


Wymień się doświadczeniami i informacjami z innymi czytelnikiami budującymi własny dom

  • Polecamy również
    Czas na Wnętrze
  •  
    Vademecum Domu Energooszczędnego
  •  
    ABC Budowania
  •  
    Dom Polski
  •  
    Wnętrza
Wydanie tabletowe