Budujemy Dom

Strefa magazynu / Budujemy Dom 10/2009

Kup bieżący numer Kup e-Wydanie Zaprenumeruj e-Prenumerata Na tablety

Podłogi

Podłoga na stropie lub gruncie to dość ważny element budowlany i dlatego jej dobór powinien być gruntownie przemyślany. Musi przecież spełniać wiele różnorodnych funkcji. Zwykle najważniejsza jest dobra izolacyjność akustyczna, czasami termiczna, a zawsze estetyka i dostosowanie właściwości podłóg do rodzaju pomieszczeń, w których są układane. Poza tym warto pamiętać, że posadzek nie zmienia się zbyt często i podjęte decyzje będą miały wpływ na komfort życia mieszkańców oraz wystrój wnętrz przez kilkanaście, a najczęściej kilkadziesiąt lat.

Podłogi
 fot. Komfort
Wszystkie podłogi to wielowarstwowe elementy budowlane spełniające określone wymagania konstrukcyjne, użytkowe i architektoniczne (wizualne). W każdej z nich można wyodrębnić warstwy nośne, izolacyjne, wyrównawcze oraz posadzkowe. Oczywiście dobór odpowiednich materiałów zależy od rodzaju podłóg i przeznaczenia pomieszczeń, w których się znajdują.

Podłogi na gruncie

To konstrukcje stosowane niemal w każdym domu jednorodzinnym o konstrukcji murowanej. Wykonuje się je w pomieszczeniach piwnicznych, pokojach mieszkalnych przyziemia (w budynkach niepodpiwniczonych) oraz w garażach, magazynach itp. W tego rodzaju przegrodach zewnętrznych najistotniejsze jest zabezpieczenie podłóg przed przenikaniem wilgoci i chłodu z podłoża gruntowego.

Izolacja przeciwwilgociowa (ewentualnie przeciwwodna) – jej dobór głównie zależy od lokalnych warunków gruntowo-wodnych. W gruntach przepuszczalnych przy zwierciadle wody gruntowej znajdującym się przynajmniej 1 m poniżej poziomu posadzki można wykonywać tzw. izolację lekką z jednej warstwy papy asfaltowej lub folii hydroizolacyjnej. W gruntach spoistych i domach niepodpiwniczonych również można stosować izolację przeciwwilgociową, ale pod warunkiem ułożenia podkładu grubości min. 15 cm z zagęszczonego mechanicznie żwiru (pełni rolę drenażu i skutecznie uniemożliwia kapilarne podciąganie wody). W pozostałych przypadkach najlepiej zasięgnąć opinii projektanta, ponieważ wtedy rodzaj i sposób ułożenia izolacji przeciwwodnej powinien być rozpatrywany indywidualnie.

Izolacja termiczna – wybór jej rodzaju oraz grubość zależą głównie od tego, czy na podłodze stosowane będzie ogrzewanie podłogowe. Ważny jest również standard energetyczny budynku. Oczywiście do tego celu najlepszy jest prawie nienasiąkliwy i dość odporny na uszkodzenia mechaniczne polistyren ekstrudowany, ewentualnie styropian o gęstości przynajmniej 20 kg/m3. W budynkach typowych, projektowanych zgodnie z obowiązującymi przepisami, zwykle wystarczająca jest warstwa grubości zaledwie 5 cm, w domach energooszczędnych powinno to być już przynajmniej 10 cm. Przy ogrzewaniu podłogowym warstwa termoizolacyjna nie powinna być cieńsza od 15 cm (zalecane 20 cm). Oczywiście wskazane jest układanie jej w dwóch wzajemnie przesuniętych warstwach.

Izolacja brzegowa – ważna jest zwłaszcza w domach bez piwnic. Chodzi o to, żeby wyeliminować lub maksymalnie zredukować mostek termiczny na styku ścian: fundamentowych, parteru i podłogi na gruncie. W tym celu na zewnętrznej stronie ścian fundamentowych należy ułożyć warstwę polistyrenu ekstrudowanego lub styropianu o grubości takiej, jak w podłodze na gruncie lub o 3–5 cm cieńszej niż w ścianach parteru (gdy są dwuwarstwowe). Dodatkowo ostatnia warstwa ścian fundamentowych powinna być wymurowana z bloczków betonu komórkowego o gęstości 600 kg/m3. Przed zawilgoceniem zabezpiecza ją lepik asfaltowy lub folia hydroizolacyjna.

Warstwa nośna – czyli konstrukcyjna, to najczęściej płyta betonowa grubości 10–20 cm z betonu klasy min. C16/20 (dawniej B 15). Dość często wzmacniana jest tzw. zbrojeniem rozproszonym lub siatkami z prętów stalowych (zwłaszcza na brzegach, w rejonie przerw dylatacyjnych oraz pod ścianami wewnętrznymi).

W budynkach niepodpiwniczonych jej uzupełnieniem jest tzw. warstwa podbudowy (wyrównawcza) o grubości 15–20 cm z zagęszczonego mechanicznie piasku, pospółki lub żwiru.

Warstwa wyrównawcza – układana na płycie betonowej, to obecnie prawie zawsze wylewka samopoziomująca grubości 5–10 mm, ale może to być również szlichta cementowa grubości 3 cm zatarta na gładko.

Posadzka – czyli wierzchnia warstwa podłogi grubości 10–30 mm, dobierana jest w zależności od przeznaczenia pomieszczeń. W sieniach, łazienkach, kuchniach, pomieszczeniach gospodarczych najczęściej stosuje się posadzki z płytek ceramicznych lub kamiennych (głównie gresy i terakoty), ponieważ materiały te są dość odporne na ścieranie, nienasiąkliwe i łatwe do utrzymania w czystości. W pokojach mieszkalnych częściej układa się wszelkiego rodzaju posadzki drewniane, głównie dlatego, że są ciepłe, trwałe oraz mają estetyczny wygląd. Jednak możliwości aranżacji wnętrz i dobór materiałów są prawie nieograniczone (szkło, guma, bambus, korek, stal itp.). Z kolei w pomieszczeniach technicznych dobrze sprawdzają się gładkie posadzki betonowe, często dodatkowo malowane odpowiednimi farbami lub wykładane płytkami ceramicznymi.

Tadeusz Lipski

 

Artykuł w PDF: Podłogi

 

Dalszy ciąg artykułu w wydaniu papierowym Budujemy Dom 10/2009
Kup ten numer
Wydanie papierowe Wydanie elektroniczne Przejrzyj ten numer

Budujemy Dom 10/2009

Kup ten numer
Wydanie papierowe Wydanie elektroniczne
Pozostałe artykuły
Klub Budujących Dom


Wypełniaj ankiety i zbieraj punkty
na bezpłatną prenumeratę
i inne nagrody

  • Polecamy również
    Czas na Wnętrze Vademecum Domu Energooszczędnego ABC Budowania Dom Polski Wnętrza Twój Dom Twój Styl
Wydanie tabletowe
Budujemy Dom
Mamy dla Ciebie prezent!
Zapisz się do bezpłatnego newslettera BudujemyDom.pl i pobierz GRATIS elektroniczne wydanie miesięcznika "Budujemy Dom".
W każdy czwartek otrzymasz darmowy
poradnik budowlany, a w nim:
  • aktualności z rynku budownictwa jednorodzinnego,
  • porady budowlane,
  • najciekawsze tematy z forum.budujemydom.pl,
  • zapowiedź raportu miesiąca dostępnego w serwisie
    w pełnej wersji.

Czas na wnętrze