Podłogi drewniane

Podłoga z bambusa (fot. Delfino)

Parkiet

Jest to tradycyjna posadzka o bardzo dobrych właściwościach termoizolacyjnych i akustycznych wykonana z małych deszczułek litego drewna. Wymiary deszczułek parkietów dostępnych na rynku są zróżnicowane. Ich długość kształtuje się od 200 do 450 mm, szerokość od 30 do 100 mm, a grubość od 13 do 22 mm.

(fot. Quick Step)

Mozaika

Drewno jest cenione ze względu na wygląd (fot. Profi-Parkiet)

Tak skonstruowany blok naklejony jest na siatkę mocującą klepki na swoich miejscach. Podłogę przykleja się do betonowej posadzki bezwodnym klejem do mozaiki i parkietów, łącząc na styk kolejne bloki. Wzór mozaiki układa się automatycznie, co jest ogromnym ułatwieniem, gdyż nie ma potrzeby samodzielnego komponowania deseniu podłogi.

Podobnie jak w przypadku parkietu podłożem pod mozaikę jest podkład cementowy, który powinien być suchy, mocny i równy. Dopuszczalna jego wilgotność nie powinna przekraczać 2%. Temperatura pomieszczenia, w którym ma być zamontowana podłoga powinna być wyższa niż 10°C.

Deski

Panele drewniane

Podłoga z twardego drewna liściastego jest bardzo trwała (fot. Parkiety Kaźmierczak)

Łączą w sobie estetyczne walory litego drewna, z trwałością i funkcjonalnością paneli. Jest to właściwie trójwarstwowy parkiet naturalny w postaci gotowych elementów o kształcie deski. Bezpośrednio po instalacji panele nie wymagają cyklinowania i kilkakrotnego lakierowania.

Ich warstwa wierzchnia jest polerowana oraz zabezpieczana już w procesie produkcyjnym. Dlatego montaż takiej podłogi jest zdecydowanie szybszy i mniej uciążliwy. Dostępne na rynku panele różnią się między sobą wymiarami. Przeciętnie ich długość waha się od 1,2 do 2,4 m, szerokość od 138 do 209 mm, a grubość od 9,5 do 15 mm. W odróżnieniu od litego drewna panele układamy jako podłogę pływającą, co oznacza, iż poszczególne deski łączymy ze sobą nie przyklejając ich do podłoża.

Podobnie jak tradycyjny parkiet, zniszczone panele drewniane można kilkakrotnie odnawiać lakierując wcześniej wycyklinowaną powierzchnię. Ponieważ jednak nie są jednolite w całym swoim przekroju można je zeszlifować tylko na grubość warstwy wierzchniej. Zwykle jest to od 2,2 do 3,6 mm; im warstwa ta jest grubsza, tym więcej razy podłogę możemy odnawiać.

O wyglądzie paneli drewnianych decyduje rodzaj zastosowanego drewna oraz wzór warstwy wierzchniej. Na rynku dostępne są panele o wzorach pełnych desek, półdesek, dwuklepkowe – podzielone na dwa pasma krótkich klepek, zwane też dwulamelowymi, oraz trójklepkowe, z trzema rzędami klepek, czyli trójlamelowe. Ponadto panele wykonane z tych samych gatunków drewna mogą różnić się ilością sęków oraz odcieniem. Deski bezsęczne, w jednolitym kolorze z niewielkimi różnicami odcieni uznawane są za bardziej ekskluzywne, przez co ich cena jest nieco wyższa.

Najwięcej paneli ma wygląd naturalnego drewna (fot. Balitic Wood)

Paneli drewnianych nie przyklejamy do podłoża, dlatego nie musimy jego specjalnie przygotowywać. Możemy je ułożyć bezpośrednio na starej podłodze, niezależnie od tego, z jakiego materiału jest wykonana. Przed samą instalacją ważne jest, aby panele drewniane w zamkniętych opakowaniach przebywały w pomieszczeniu, w którym będą układane przez około 48 godzin.

Pozwoli to drewnu na wyrównanie poziomu wilgotności z otoczeniem. Poszczególne panele łączy się sklejając ze sobą wpust i pióro. Klej nanosi się punktowo do wnętrza wpustu. Zużycie kleju wynosi od 80 do 110 g/m². Pomiędzy ścianą a panelami zostawia się szczeliny, tzw. dylatacje, które zmniejszają skutki ruchów drewna i wentylują podłogę od spodu.

Dylatacje powinny mieć szerokość 8-10 mm. Po ułożeniu wszystkich desek szczeliny zakrywane są listwami przypodłogowymi. Na rynku dostępne są także panele drewniane z bezklejowym systemem łączenia desek.

Z jakich gatunków

Twardość drewna

Rodzaj zastosowanego drewna ma wpływ nie tylko na wygląd podłogi, ale także decyduje o jej twardości, a co za tym idzie wytrzymałości. Twardość określana jest współczynnikiem Brinella, który im wyższy, tym twardsze jest drewno.

Najtwardsze są drewna egzotyczne (merbau, mutenye, sukupira, jatoba). Najmniej odporna na uszkodzenia jest sosna. Decydując się na określony gatunek drewna należy więc wziąć pod uwagę, w jakich warunkach będziemy eksploatować posadzkę.

Do miejsc częściej używanych, lepiej wybrać twardsze drewno, które będzie bardziej odporne na uszkodzenia i wgniecenia. Warto wiedzieć, że niektóre gatunki drewna egzotycznego, z racji swej bardzo dużej odporności, w tym także na wilgoć, można stosować w łazienkach oraz na zewnątrz domu.

Z uwagi na dużo wyższą wytrzymałość oraz nietypowy wygląd coraz większą popularność zdobywają podłogi egzotyczne. Ich kolory wahają się od jasno- i ciemnożółtego, przez pomarańczowy i czerwony, aż po różne odcienie brązu przechodzącego w czerń.

Uroku dodaje podłodze nietypowe usłojenie. Niektóre gatunki mają wyraźne, pasiaste słoje (np. doussie, jatoba), inne słabo zaznaczone lub niemalże niewidoczne (np. kempas, hewea), z ciemnymi cętkami żywicznymi lub cętkami promieni rdzeniowych oraz naczyń drewna.

Należy pamiętać, iż na ostateczny wygląd podłogi drewnianej ma wpływ na sposób wykończenia jej powierzchni. W zależności od zastosowania określonego lakieru (matowego, półmatowego lub z połyskiem), oleju czy wosku powierzchnia tej samej podłogi może przybrać odmienny wygląd. Walory estetyczne materiału sprawiają, iż podłogi drewniane układane są zarówno w pomieszczeniach o wystroju klasycznym, jak i przy nowoczesnych aranżacjach wnętrz. Oczywiście, wszystko zależy od wzoru oraz koloru posadzki.

Jasne podłogi, o regularnym wzorze i ciemne egzotyczne pozwalają wyeksponować piękno minimalistycznego wyposażenia pomieszczenia. Natomiast tradycyjny wystrój wnętrza idealnie będzie się komponował z podłogą o wyraźnie zaznaczonych słojach.

Podłoga drewniana pozwala także na optyczne kształtowanie wielkości pomieszczenia. Duże elementy (np. deski, duże klepki) pomniejszają pomieszczenie, a drobniejsze (np. mozaika, bruk drewniany) powiększają je wizualnie. Istotny jest także kierunek ich ułożenia. Klepki (np. parkiet o wzorze cegiełki lub jodełki) wzdłuż dłuższej ściany podkreślą długość pomieszczenia, a ułożone w poprzek znacznie je poszerzą. Do pokoi dobrze nasłonecznionych wybierajmy podłogi z drewna w chłodnych odcieniach.

Do ciemnych i niskich pasują tonacje jasne i ciepłe. W małych lepiej położyć parkiet lub deski z jasnego drewna, lecz w cieplejszym odcieniu (np. z sosny, klonu czy buku). Podłogi ciemne oraz z drewna egzotycznego najlepiej komponują się w pomieszczeniach dużych i wysokich.

Agnieszka Kołogrecka